Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Liefde’ Category

Een gedicht dat zijn doek vindt….

Een doek van Dietske van Winkelhoff (waarbij ik graag schrijf).

En het gedicht,  een kladje van hoop?

 

Ik ben de hoop die rafelt in jouw worsteling

en ik vang de klappen, blauwe plekken

strijd om te mogen

overleven

 .

Ik ben die ongekende die jou voelt

en besta

uit jouw onbegrip (of erin)

 .

IK BEN EEN VOELEND ONGEKENDE

 .

niet de lachend sturende Derde

(die eerste -altijd eerste is)

 

Ik voel!

 .

En ik wil jou dat voelen geven

 .

Voel je rijk met de ander – schenk

hem je ogen , hart en hand

 .

En droom maar – durf

je onbegrip en je hoop te omarmen

 .

Durf

te zijn wie je bent – te voelen

te zien wie zij zijn – te voelen

troost te zien en te zijn

 .

Want zo ben ik hoop

die de pijn voelt en verlangen

.

zo word ik gekend:

ik heb enkel jouw armen,

,

,

,

 

 

Read Full Post »

Bij een aandoenlijk pure tekening van de Goudse Claudia Huft….

Zie jij de dromen in mij?

onafgemaakte verhalen

met de toekomst nog te gaan

.

Zie jij de hunkering in mij?

gekend te worden

tot in het diepst verstaan

.

Jij bent mijn glimlach

die ik omarm -open ogen

kleur

van mijn bestaan,

,

,

,

 

Read Full Post »

Een foto en de mooie stem en ballade van Nathalie Merchant… en mijn woorden werden geboren…

Zijn stem was een belofte
van eikenhouten dek en mast
zijn arm getijden getekend
een boei tussen de golven
zijn lach

,

Hij ging de zeven zeeën
voor dromen die we
onuitgesproken deelden
nog hoor ik
in het ruis van de kade
hoe luid hij destijds zweeg

,

Met de tijd in de zeilen
nam het tij hem ons af
en kerfde zonder genade
een eikenhouten dek
en mast

,

Op vloed en vergaan
wiegt zacht een belofte
ik kom storm en wind
en blijf op ons wachten
,

Ik staar naar de morgen
het schip is in zicht,

 

Read Full Post »

Bij een foto van Marylou (Natuurfreak)

Diepte vindt diepte

zegt zonlicht en verte

zijn wortels verweven

in één en dezelfde

 

Adem vindt adem

van knop tot bloesem

verlangen naar licht

dat danst op het groen

 

Leven vindt leven

met ieder zijn eigen

getijden in zicht

 

inweg vindt uitweg

het wonder beweegt

en hij speelt zichzelf,

,

,

 

 

Read Full Post »

4 mei vandaag. Dodenherdenking….
En ik herdenk het leven mee…. (met klaprozen van Gerald Schuil)

Altijd blijven zij

zonen en dochters

 

In de tijd stolden de stemmen

ze losten op in vloeibare dagen

ontwende tranen -de aarde

staat

geen ogenblik stil

 

diep van binnen echter

is er geen zwijgen

vrijheid is van hun leven vol

die luistert

die hun spreken herkent

 

niemand is zonder naam

altijd blijven zij

gekend,

,

,

,

,

 

Read Full Post »

Bij een tweede werk van Emil Nolde…

Luister – het verhaal zingt
in de wolken
over een diepdonker zwart oneindig
het licht van een zon
(een eenzame lamp
in beginloze nacht)

aarde
en daarbij
de schijn van maan

Zij draaide om het draaien
en ving bij tijd en wijle
het groeiend dan weer krimpend
licht
aantrekkelijk scheen ze
kwartiermaakster in de eeuwigheid

en de zee oneindig zee
het diepe donkerblauw
dat had haar lief en stroomde
op haar wenken
golven van verlangen
om zijn liefde uit te leggen

Luister – het verhaal vloeit
in witte ruis en tinten
tij van bruisend komen en gaan:

de zeven oceanen trokken ooit
van de aarde naar de maan
maar hoe zij zich ook in wolken
hulden,
los van hun bedding
konden zij niet komen
kolkend stortten zij neer

en nog steeds
witkoppig onvolkomen
kolkend keren zij weer,

,

,

,

 

Read Full Post »

naar de zon

die gemoed en bloesem oplicht

gedachten en pleinen vult

kinderspel en merelzang zingt

en de hoop voorzichtig wekt

 .

naar de zon

die opgaat over wanhoop

de doodsangst het afscheid

van thuis – harde slagen

blauwe plekken- verlaten pijn

 .

naar de zon

die mijn plaats in het heelal

doet aarden – die oplicht

tot adem – geborgen omarmen

die mij vraagt te leven te leven

 .

troost en zonlicht te zijn,

,

,

,

Read Full Post »

Older Posts »