Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Liefde’ Category

Voor later …
voor nu?

,

,

,

,

,

 

 

Read Full Post »

In de nieuwste CW. Op een prachtfoto van @GilenLinn …

,

,

,

,

 

Read Full Post »

Psalm 107 …. hoe vertrouwen op het onbekende in het onbekende ongekende rust kan geven …

 

.

Dorre vlaktes dankbaarheid

voor iedere kruimel

een hand gevuld

bloeiend kruid

het verdwaalde koren

voedend leer jij mij geduld

. 

Wie mijn zuchten

hoort – ze huisvest

meer dan broodheer

zal hij zijn

zich ontfermen doet hij

doet mij schuilen

in de woning van mijn worden

genade zal mij vrijheid zijn

 .

Uit mijn angsten

uit mijn dorst

uit de dove

onrust -die mijn hart verdort

uit onstilbaar het verlangen

eigen wijsheid van mijn ziel

jij wenkt mij naar de bronnen

oase van een lovend lied,

,

,

,

 

Read Full Post »

Een gedicht dat zijn doek vindt….

Een doek van Dietske van Winkelhoff (waarbij ik graag schrijf).

En het gedicht,  een kladje van hoop?

 

Ik ben de hoop die rafelt in jouw worsteling

en ik vang de klappen, blauwe plekken

strijd om te mogen

overleven

 .

Ik ben die ongekende die jou voelt

en besta

uit jouw onbegrip (of erin)

 .

IK BEN EEN VOELEND ONGEKENDE

 .

niet de lachend sturende Derde

(die eerste -altijd eerste is)

 

Ik voel!

 .

En ik wil jou dat voelen geven

 .

Voel je rijk met de ander – schenk

hem je ogen , hart en hand

 .

En droom maar – durf

je onbegrip en je hoop te omarmen

 .

Durf

te zijn wie je bent – te voelen

te zien wie zij zijn – te voelen

troost te zien en te zijn

 .

Want zo ben ik hoop

die de pijn voelt en verlangen

.

zo word ik gekend:

ik heb enkel jouw armen,

,

,

,

 

 

Read Full Post »

Bij een aandoenlijk pure tekening van de Goudse Claudia Huft….

Zie jij de dromen in mij?

onafgemaakte verhalen

met de toekomst nog te gaan

.

Zie jij de hunkering in mij?

gekend te worden

tot in het diepst verstaan

.

Jij bent mijn glimlach

die ik omarm -open ogen

kleur

van mijn bestaan,

,

,

,

 

Read Full Post »

Een foto en de mooie stem en ballade van Nathalie Merchant… en mijn woorden werden geboren…

Zijn stem was een belofte
van eikenhouten dek en mast
zijn arm getijden getekend
een boei tussen de golven
zijn lach

,

Hij ging de zeven zeeën
voor dromen die we
onuitgesproken deelden
nog hoor ik
in het ruis van de kade
hoe luid hij destijds zweeg

,

Met de tijd in de zeilen
nam het tij hem ons af
en kerfde zonder genade
een eikenhouten dek
en mast

,

Op vloed en vergaan
wiegt zacht een belofte
ik kom storm en wind
en blijf op ons wachten
,

Ik staar naar de morgen
het schip is in zicht,

 

Read Full Post »

Bij een foto van Marylou (Natuurfreak)

Diepte vindt diepte

zegt zonlicht en verte

zijn wortels verweven

in één en dezelfde

 

Adem vindt adem

van knop tot bloesem

verlangen naar licht

dat danst op het groen

 

Leven vindt leven

met ieder zijn eigen

getijden in zicht

 

inweg vindt uitweg

het wonder beweegt

en hij speelt zichzelf,

,

,

 

 

Read Full Post »

Older Posts »