Feeds:
Berichten
Reacties

Tears

While the terror doesn’t stop….

Tears of fragility

trouble my sight

comfort the grieving

in this absent goodbye

.

flames suddenly fade

yet never to cease

in madness of hate

in need of mercy

justice and grace

.

words are too hollow

just a shoulder

to be,

,

,

 

Poëzien

(even een update: Voor een nieuwe dichtbundel staan inmiddels 25 gedichten bij allerhande Goudse kunst in de steigers. Voor sommigen heb ik enkel nog maar de spijkers….)

Van de aarde
waarop ik loop
van de tijd
waarop ik hoop

van het voelen
van het zien
en de pijn
er tussen in

van de kunst
die ik ontmoet
van het donker
van het licht

kneed ik
heel behoedzaam
l e t t e r s   e n   l e e g t e
en krijgt het zien
een beetje gezicht,

,

,

 

In het klein

Bij een sfeervol werk van Hans Versfelt

Blauw

blote voeten in het zout

zand

de zee en jij

.

even niets

kristallen tussen tenen

licht de

streling van je huid

.

even alles

ontdekking van de aarde

met tij en tijd te spelen

sloten sluizen samen

.

scheppers in het klein,

,

,

 

Strijklicht

Bij een mooi aquarel van Herman van Hoogdalem (nu exposerend in Hooghalen 🙂 )

…tot rust gestreken in strijklicht…..

Jij vond mij

staand in het verleden

hangend aan het heden

in het licht dat komt

van ver

 ,

ruimte schilderde jij

mij tot adem

even het windstil

-beschut

met het licht

van boven

streek jij mij

op het linnen

tot rust,

,

,

 

 

Staal drijft

kwetsbaarheid van onmacht
kracht van het inzien van zwakte
het wonderlijk gewone….

,

Goed komen

snijdt soms diep

tijd verzinkt

in traag geduld

 ,

Laten wiegen op

de golven – wind

te vangen in

gelittekende zeilen

 ,

Goed is,

wat al is vervuld

goed gelast -de

stalen hoop

blijft drijven,

,

,

 

We herdenken het leven
….voor de dood………….

we herdenken in onze droogte,

bedenken leven na de doden

de last post over het herinneren

-wie sterft er in het nu?

,

de grond waarop we staan wordt broos

verschoven stenen slechts een schaduw

opgestaan een déja vu

.

achter zoveel deuren

woont de afstand,

achter zoveel vensters sterven liefdes

een harde dood

.

we wachten op het omarmen

we wachten op de woorden

die we zelf zijn.

wij zijn elkaars verleden

-klinkt er ergens reveille?

,

,

 

Trouw

Het Erasmusboek in het Museum Gouda met werk van Mieke de Haan….
Iedere tekening… geïnspireerd en inspirerend.

 

Spiegeling spiegeling
in de zee
wie is de golf?
wie volgt gedwee?

.

Breek het licht
in duizend klanken
aarde wil de aarde
danken

.

Vingerwijzing
naar oneindig
kleur verzwaart
in tegen strijdig

.

Trouw wil ik
het denken wezen
noch uitgeloofd
noch uitgelezen,

,

,