Feeds:
Berichten
Reacties

Oplosbaar

Weer wat Goudse kunst in het vizier! Een Gouwe Palet aan kleur ūüôā
Deze keer Gerard W. Rietbergen. Zie hier zijn site.

En mijn gedicht onder zijn werk (“bijeenkomst “)

Kleuren ‚Äď wij zijn

gebroken licht

zien in golflengtes

trilling

armlengtes

herkenning ‚Äď wij zijn

anders en gelijk

 .

Oplosbaar ‚Äď wij zijn

inkleurlingen

beelden in de ander

laag water perspectief

wij vloeien uit

in oppervlakte

weerschijn ‚Äďheb

 .

en zie

ons lief,

.

.

.

.

 

 

 

Zeven zee√ęn

Een foto en de mooie stem en ballade van Nathalie Merchant… en mijn woorden werden geboren…

Zijn stem was een belofte
van eikenhouten dek en mast
zijn arm getijden getekend
een boei tussen de golven
zijn lach

,

Hij ging de zeven zee√ęn
voor dromen die we
onuitgesproken deelden
nog hoor ik
in het ruis van de kade
hoe luid hij destijds zweeg

,

Met de tijd in de zeilen
nam het tij hem ons af
en kerfde zonder genade
een eikenhouten dek
en mast

,

Op vloed en vergaan
wiegt zacht een belofte
ik kom storm en wind
en blijf op ons wachten
,

Ik staar naar de morgen
het schip is in zicht,

 

Krakend water

Met een werk van Childe Hassam….

daar sta je

op het krakend steigerhout

met het klotsende water eronder

je dromen drijven nog

op vaste grond

 ,

welke schuit

zal meren vandaag

of gooit de trossen los

-vangen de zeilen

de wassende wind

wie vist zijn laadruimte vol?

 ,

daar sta je

op de planken

van vandaag

naar later

je dromen willen

golven voelen

bol staan in de wind

, 

en jouw naam

weerklinkt

in het krakend water,

,

,

,

 

 

Schromend hoopvol

Bij een klaproos uit de hand van Belinda Put ….

Omringd door

kabbelend lauw water

in de warmte

van vergeten -in

de stroom van zeurend gemis

,

komt een zaadje hoop tot leven

vindt de aarde licht

en kwetsbaar zin

,

na het afscheid

van een droom

wordt het bloedrood gewekt

en zichtbaar

zingt de kleur het toen

schromend hoopvol

de toekomst in,

,

,

 

Tijdloos, dus even

Kort licht

het schermpje

zwijgend op

-als de tijd weer

even bevriest

 

een ting -een fluitje

een pringeltje klinkt

ogenblik glans

een oogwenk jij

kruimeltjes wereld

in prisma’s kleur

tot die ontdooit

en jij weer verliest

 

Tijd is een

sieraad

met schakels van even

schitter tot schitter

van wens tot illusie

waar zijn de zinnen

die blijven beleven?

 

Bij werk van Andrew Wyeth ….

Aan de andere kant

van omhuld verlangen

-ver het blauw voorbij-

bloeit vast ongezien

klaproos of klaver

op afgelegen terrein

 

Achter de golven

-het gelaat tegenover-

wachten de palen

om aan te meren

kust waaraan stranden

de sloepen keren

en landinwaarts:

onontdekt goud

 

Aan weerszijden

van de ogen

liggen werelden verscholen

wachtend op dat ene

schip,

,

,

 

 

Bij een foto van Marylou (Natuurfreak)

Diepte vindt diepte

zegt zonlicht en verte

zijn wortels verweven

in één en dezelfde

 

Adem vindt adem

van knop tot bloesem

verlangen naar licht

dat danst op het groen

 

Leven vindt leven

met ieder zijn eigen

getijden in zicht

 

inweg vindt uitweg

het wonder beweegt

en hij speelt zichzelf,

,

,