Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Troost’ Category

Bij een prachtige impressie van Auguste Renoir….

,

Ieder moment draagt rijkdom

naast een vleugje gemis

de zinderende lucht drijft op het water

en samen zijn wij – seizoenen

zomer – ogenblik rust

adem tot later – de wilgen tasten

naar hemel en zon

ze delen het water met ons

,

de stroom is leven -de sloep overleven

de golven troost

onze vingers in het water

best nog wel fris,

,

,

 

Read Full Post »

Toch nog één van Jaap van den Berg…..omdat de foto zo intiem en subliem is…

,

Drager van heimwee

herinnering aan samen

droger dan tranen,

,

,

,

 

Read Full Post »

Troost. Een arm op je schouder. En mogen zijn, na het scharnierpunt van de tijd…

(met een schilderij van Dietske van Winkelhoff)

op deze oever van tijd

 ,

het licht gaat op en 

onder – een stapeltje verkreukte

bloesemblaadjes

van een te gauw vergeten 

seizoen

een handje gedeukte

dromen  -hunkering

naar wat was

en ooit zou komen

 ,

licht is wrakhout, wiegend

op eb en vloed

(de duinen kalven

langzaam af)

 ,

ik klamp me vast

aan tijd en hoop

Ik sprokkel kristallen

tussen mijn tranen

en bind mijn hart

aan liefde en leven

aan jou

op deze oever van mogen-zijn

lopen we samen, 

(hoop duldt de tijd)

,

,

 

Read Full Post »

Tears

While the terror doesn’t stop….

Tears of fragility

trouble my sight

comfort the grieving

in this absent goodbye

.

flames suddenly fade

yet never to cease

in madness of hate

in need of mercy

justice and grace

.

words are too hollow

just a shoulder

to be,

,

,

 

Read Full Post »

kwetsbaarheid van onmacht
kracht van het inzien van zwakte
het wonderlijk gewone….

,

Goed komen

snijdt soms diep

tijd verzinkt

in traag geduld

 ,

Laten wiegen op

de golven – wind

te vangen in

gelittekende zeilen

 ,

Goed is,

wat al is vervuld

goed gelast -de

stalen hoop

blijft drijven,

,

,

 

Read Full Post »

We herdenken het leven
….voor de dood………….

we herdenken in onze droogte,

bedenken leven na de doden

de last post over het herinneren

-wie sterft er in het nu?

,

de grond waarop we staan wordt broos

verschoven stenen slechts een schaduw

opgestaan een déja vu

.

achter zoveel deuren

woont de afstand,

achter zoveel vensters sterven liefdes

een harde dood

.

we wachten op het omarmen

we wachten op de woorden

die we zelf zijn.

wij zijn elkaars verleden

-klinkt er ergens reveille?

,

,

 

Read Full Post »

Komend weekend. Open Atelier route in Gouda. Een aanrader!

Om dan ook dit werk te zien van Claudia Huft.
(waarmee ik het trio van vandaag compleet maak 🙂

Vlindervleugelslagen

zacht

de kleine woorden

-inkt en lijnen

strijken

om jou heen

 .

Geborgen

in de aura

van de warmte

meer dan leven

mag je

 .

zijn dit

-vlindervleugelslagen

zachte woorden

van veraf,

,,

,

 

Read Full Post »

Older Posts »