Het water

Een gedicht dat ik schreef voor een lang niet geziene vriend (en zijn vrouw).  Het water verbindt ons ook…

Het water

stroomt – en tintelt

langs mijn vingertop

wervelende golfjes

zij aan zij

lijnen van herinnering

en lossen op

 ,

Het water

leeft – en ik hervind

monding tot bron

van de dagen

die jij en wij

in liefde dragen

waar het ons begon

Het water

verwondt en verbindt

tijd aan tijd

oevers en dijken

hart aan hart

waar het blauw leeft

en toekomst zingt,

,

,

Een start

De prachtfoto van de Zeeuws-Vlaamse Patrice Troost daagt uit….

De eerste koffie

ademtocht

de nacht nog in de ogen

vormeloos

lijf en woorden

het denken stroomt

volop – de ochtend

is geboren

,

geen steen van einde

ooit gestorven

maar steen van

hier en nu te staan

een moment is aangebroken

na de zon nu ik

,

om de dag een vonkje

te betekenen

kilometers licht en schemer

om met jou te gaan,

,

,

,

 

Loslaten

Bij een fraaie foto van de kust van Breskens, uit de hand van Patrick Braat
En een Ierse harp….

,

,

Afscheid in bruisende kus

de zon strijkt zijn klank

als een arm om jou heen

onzichtbaar lonkt de maan

en ik laat je langzaam

los,

,

,

,

,

Dieper dan de bodem

Vandaag even stil bij Zeeland.  Even stil bij de Watersnoodramp van 1953.

oosterschelde

Het fotoboek

dreef in de kamer

opa’s pet op schuimend zout

de tuin geen tuin

de dijk geen dijk meer

de tijd

die alles keerde

zo zwaar de zee

zo onvertrouwd

Waar de dijken braken

is het woordje ‘water’

dieper dan zijn bodem,

,

,

 

 

Wat je mist

Bij een foto van de hand van Marianne…. aan het strand van Nieuwvliet…

SAMSUNG CAMERA PICTURES

Wat de mist

jou fluistert

wat de nevel hult in wit

wat je mist

je tuurt en luistert 

wat je verhult

dat mist het licht

.

Dof en log klinken

monotoon

hoornen seinen over zee

net als zwart het wit

-de mist misschien-

wel zeggen wil:

zijn is meer

dan zien,

,

,