Statie -11-


 
,

(Aan het hout geslagen)

,

Welke waarheid

wordt niet vastgespijkerd?

altijd weten – altijd wanen

de annexatie

op deuren – op papier

in regels en in vorm

klimop en mos beklimmen

de hoogste boom

,

Welke vrijheid

wordt niet ontnomen?

door fata morgana’s  van zeker weten

Het zeil zoekt de luchtstroom

over kleurrijke grenzen

-onvertelde verhalen verlangen

te worden bewoond

,

Welke liefde

wordt niet beklonken?

in wijn of edelmetaal

dwars door het handelen

dwars door het staan

Toevertrouwen

is vrijheid in verbinding

,

tot de prijs

van samen te gaan,

,

,

,

 

Zon in de zeilen

Bij gedichtendag. Vandaag “geschonken” aan mijn collega’s en bij deze … aan jou.

Op een werk van Arno Overdevest, dat bij ons in het trappenhuis hangt.

,

Met de zon in de zeilen

en het zout op je huid

met regenbogen kleuren

op donkerbruis blauw

,

Stormen waarin je rust

en uitzicht kan zijn

om de golven te trotseren

aan dek en in touw

,

Jij bent schip en haven

voortvarend, veilige boei

de wind draagt jouw zonlicht

naar het onzekere toe,

,

,

 

De voetafdruk draagt een naam

Ze kriebelen op je huid

minuscule vlokken wolken

die aarde kleuren als hemel

het overweldigend zwakke wit

dat roept om te gaan en

om toch te blijven

een blanco blad

wordt over ons gespreid

kleur wordt alle kleuren

bomen schaduwen zacht

en even lezen wij elkaar

een vers- waar

onze voetstappen schrijven
,

naamloos ligt de tijd

onze naam te dragen,

 

 

 

,

,

,

 

Te vergeten blad

Ik schrijf mijn tekens

op gevallen blad

woorden verwaaien immers

zo onverdiept snel

in massa’s

flinterdunne fluisteringen

-doof worden wij

en gehaast HD vlak

,

Kunnen woorden blijven drijven

op het stromen van de tijd

als er geen macht aan kleeft

slechts ontreddering?

,

Ik draag deze dag op

als dit blad vol tekens

om zich te vlijen

op wat rest van de aarde

en te vergaan

,

om op te lossen in hoop

-in morgen

als dit vers is vergeten

,(en ik,)

,

,

Open ended

Op een imposant werk van Richard Serra in Museum Voorlinden  “Open Ended” een stalen constructie om doorheen te gaan….

Om te lopen in beklemming

enkele reis omringd

door staal

doodlopend, nee

dóórlopend -adem in

adem uit

om dan in het hart

spel met engel en duivel

licht roest

op de muren

en de weg loopt door

en door en door

de ruimte ademt mij

uit

ergens

ben ik nog

binnenin,

 

,

 

,

,

,

,

 

 

Schromend hoopvol

Bij een klaproos uit de hand van Belinda Put ….

Omringd door

kabbelend lauw water

in de warmte

van vergeten -in

de stroom van zeurend gemis

,

komt een zaadje hoop tot leven

vindt de aarde licht

en kwetsbaar zin

,

na het afscheid

van een droom

wordt het bloedrood gewekt

en zichtbaar

zingt de kleur het toen

schromend hoopvol

de toekomst in,

,

,

 

Twee druppels water

Bij een foto van Marylou (Natuurfreak)

Diepte vindt diepte

zegt zonlicht en verte

zijn wortels verweven

in één en dezelfde

 

Adem vindt adem

van knop tot bloesem

verlangen naar licht

dat danst op het groen

 

Leven vindt leven

met ieder zijn eigen

getijden in zicht

 

inweg vindt uitweg

het wonder beweegt

en hij speelt zichzelf,

,

,