Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Samenhang’ Category

Ik schrijf mijn tekens

op gevallen blad

woorden verwaaien immers

zo onverdiept snel

in massa’s

flinterdunne fluisteringen

-doof worden wij

en gehaast HD vlak

,

Kunnen woorden blijven drijven

op het stromen van de tijd

als er geen macht aan kleeft

slechts ontreddering?

,

Ik draag deze dag op

als dit blad vol tekens

om zich te vlijen

op wat rest van de aarde

en te vergaan

,

om op te lossen in hoop

-in morgen

als dit vers is vergeten

,(en ik,)

,

,

Read Full Post »

Open ended

Op een imposant werk van Richard Serra in Museum Voorlinden  “Open Ended” een stalen constructie om doorheen te gaan….

Om te lopen in beklemming

enkele reis omringd

door staal

doodlopend, nee

dóórlopend -adem in

adem uit

om dan in het hart

spel met engel en duivel

licht roest

op de muren

en de weg loopt door

en door en door

de ruimte ademt mij

uit

ergens

ben ik nog

binnenin,

 

,

 

,

,

,

,

 

 

Read Full Post »

Bij een klaproos uit de hand van Belinda Put ….

Omringd door

kabbelend lauw water

in de warmte

van vergeten -in

de stroom van zeurend gemis

,

komt een zaadje hoop tot leven

vindt de aarde licht

en kwetsbaar zin

,

na het afscheid

van een droom

wordt het bloedrood gewekt

en zichtbaar

zingt de kleur het toen

schromend hoopvol

de toekomst in,

,

,

 

Read Full Post »

Bij een foto van Marylou (Natuurfreak)

Diepte vindt diepte

zegt zonlicht en verte

zijn wortels verweven

in één en dezelfde

 

Adem vindt adem

van knop tot bloesem

verlangen naar licht

dat danst op het groen

 

Leven vindt leven

met ieder zijn eigen

getijden in zicht

 

inweg vindt uitweg

het wonder beweegt

en hij speelt zichzelf,

,

,

 

 

Read Full Post »

4 mei vandaag. Dodenherdenking….
En ik herdenk het leven mee…. (met klaprozen van Gerald Schuil)

Altijd blijven zij

zonen en dochters

 

In de tijd stolden de stemmen

ze losten op in vloeibare dagen

ontwende tranen -de aarde

staat

geen ogenblik stil

 

diep van binnen echter

is er geen zwijgen

vrijheid is van hun leven vol

die luistert

die hun spreken herkent

 

niemand is zonder naam

altijd blijven zij

gekend,

,

,

,

,

 

Read Full Post »

Deze weken hangen er in het Huis van de Stad (in Gouda) werken van Vania Pentcheva. Daarvan zijn meerdere gerelateerd aan Gouda. Waaronder het tweeluik hieronder van Goudse sluisdeuren.
Zeker een must see! (alleen al omdat mijn foto -en het licht daarop- niet optimaal is)

En inspirerende beelden worden woorden in mij….

Wiegend op de

stadse hartslag

streelt het water

oever en kade

kijkt onschuldig

meedogenloos

,

open dicht

de zee is ver

en even is

de singel de ader

waar het verlangen

richting vindt

,

stroom je adem

aan mijn boezem

kolk jouw leven

in mijn leegte

en voor even

ben ik jouw zee,

,

,

,

 

Read Full Post »

Bij een vergeelde foto van een overgrootvader …

De eiken stam

als wortel en twijg

de mare die zijn takken

de eeuwigheid reikt

 

zin zonder einde

woord zonder taal

jaarringen verder

ben jij het verhaal

 

dat uit vergeeld

verleden dit moment

jouw eigen vormen

en kleuren schenkt

 

de zon is te vangen

de adem te geven

gegroefde bast en

rechte rug

 

om thuis en een thuis

te zijn -in leven en liefde

vertakt

de aarde is

eikenhout stug,

,

,

 

 

Read Full Post »

Older Posts »