Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Samenhang’ Category

Bij gedichtendag. Vandaag “geschonken” aan mijn collega’s en bij deze … aan jou.

Op een werk van Arno Overdevest, dat bij ons in het trappenhuis hangt.

,

Met de zon in de zeilen

en het zout op je huid

met regenbogen kleuren

op donkerbruis blauw

,

Stormen waarin je rust

en uitzicht kan zijn

om de golven te trotseren

aan dek en in touw

,

Jij bent schip en haven

voortvarend, veilige boei

de wind draagt jouw zonlicht

naar het onzekere toe,

,

,

 

Read Full Post »

Ze kriebelen op je huid

minuscule vlokken wolken

die aarde kleuren als hemel

het overweldigend zwakke wit

dat roept om te gaan en

om toch te blijven

een blanco blad

wordt over ons gespreid

kleur wordt alle kleuren

bomen schaduwen zacht

en even lezen wij elkaar

een vers- waar

onze voetstappen schrijven
,

naamloos ligt de tijd

onze naam te dragen,

 

 

 

,

,

,

 

Read Full Post »

Ik schrijf mijn tekens

op gevallen blad

woorden verwaaien immers

zo onverdiept snel

in massa’s

flinterdunne fluisteringen

-doof worden wij

en gehaast HD vlak

,

Kunnen woorden blijven drijven

op het stromen van de tijd

als er geen macht aan kleeft

slechts ontreddering?

,

Ik draag deze dag op

als dit blad vol tekens

om zich te vlijen

op wat rest van de aarde

en te vergaan

,

om op te lossen in hoop

-in morgen

als dit vers is vergeten

,(en ik,)

,

,

Read Full Post »

Open ended

Op een imposant werk van Richard Serra in Museum Voorlinden  “Open Ended” een stalen constructie om doorheen te gaan….

Om te lopen in beklemming

enkele reis omringd

door staal

doodlopend, nee

dóórlopend -adem in

adem uit

om dan in het hart

spel met engel en duivel

licht roest

op de muren

en de weg loopt door

en door en door

de ruimte ademt mij

uit

ergens

ben ik nog

binnenin,

 

,

 

,

,

,

,

 

 

Read Full Post »

Bij een klaproos uit de hand van Belinda Put ….

Omringd door

kabbelend lauw water

in de warmte

van vergeten -in

de stroom van zeurend gemis

,

komt een zaadje hoop tot leven

vindt de aarde licht

en kwetsbaar zin

,

na het afscheid

van een droom

wordt het bloedrood gewekt

en zichtbaar

zingt de kleur het toen

schromend hoopvol

de toekomst in,

,

,

 

Read Full Post »

Bij een foto van Marylou (Natuurfreak)

Diepte vindt diepte

zegt zonlicht en verte

zijn wortels verweven

in één en dezelfde

 

Adem vindt adem

van knop tot bloesem

verlangen naar licht

dat danst op het groen

 

Leven vindt leven

met ieder zijn eigen

getijden in zicht

 

inweg vindt uitweg

het wonder beweegt

en hij speelt zichzelf,

,

,

 

 

Read Full Post »

4 mei vandaag. Dodenherdenking….
En ik herdenk het leven mee…. (met klaprozen van Gerald Schuil)

Altijd blijven zij

zonen en dochters

 

In de tijd stolden de stemmen

ze losten op in vloeibare dagen

ontwende tranen -de aarde

staat

geen ogenblik stil

 

diep van binnen echter

is er geen zwijgen

vrijheid is van hun leven vol

die luistert

die hun spreken herkent

 

niemand is zonder naam

altijd blijven zij

gekend,

,

,

,

,

 

Read Full Post »

Older Posts »