Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Gedichten’ Category

Wij

Tussen alle woorden van afstand en verwijdering

(en op werk van Joan Miro) …

aan een zijden draadje

gesponnen -verbonden

kleurig klopt het

in beiden

 ,

in ragfijne lijnen

gevlochten wonder -toch

murenvol – leegte

strepen venijn

 ,

wie is de ware

waaruit warmte ontpopt?

niet alle genade blijkt genade

maar in ons klopt het

 ,

wij,

,

,

,

Read Full Post »

Aan de oever

(bij werk van de Goudse kunstenares Tineke Radder)

Aan de oever van het stromen
rustte hij -verontrustte hij
zijn verleden zó gegroeid
zijn heden net als altijd even klein
zijn toekomst onveranderd onbekend
oneindig
niets of niemand -iemand alles te zijn

Leunend op een stenen kust
voegt hij zijn zwijgen toe aan de stilte
en luistert
of hij iets verstaat
van het licht dat hem zichtbaar
en ziende maakt

De wereld lijkt zoveel groter
dan taal of teken, woord of antwoord
maar is gemaakt van schilderstreken
en hij aanvaardt en wacht

De zuurstof in zijn longen
-het bloed dat door hem vloeit-
en al het kleine dat in hem bloesemt
kwetsbaarheid en kracht

Aan de oever van het zuchten
haalt hij adem
-het is de wind die draagt-
gewekt tot keuze en leven
in zwak vermoeden
en vraag,

(en de mens -hij stroomde voort)
,
,
,

 

 

 

Read Full Post »

Bladergesprek

Op de dag van de winterwende kan ik – met het nieuwe jaar in zicht – niet stil blijven. Zeker niet bij zo’n mooi werk van Carla Ciuffo (via @EmmaF2601)

Goede wendes gewenst in het nieuwe jaar!

Sprak het blad
tegen het blad
een goede dag

jij bent anders
maar als twee
druppels -licht

ooit verbonden,
denk ik?

Tijd laat los
en wij -wat
in ons hechtte

kom, waarde, wij

(en hij zuchtte)
delen ‘t leven
van ons vergaan

wij zijn herinnering
en bestaan- kop op! 
een nieuwe tijd

glimlacht en
kijkt ons aan
,

Read Full Post »

Ik blijf jou zien

Bij een foto van Marianne Rouwendaal (@MRTfotografie)…

In het kleine zien
van grootse zaken
bloesemt de hoop in
ontbladerde dagen

Kleine zonnestelsels
lichtvangend blad
de bomen omarmen
getijden en dag

Ik blijf jou zien
in cirkels van bestaan
elkaars middelpunt
-wij

seizoenen
elkaar,

Read Full Post »

Een gedicht dat ik schreef voor een lang niet geziene vriend (en zijn vrouw).  Het water verbindt ons ook…

Het water

stroomt – en tintelt

langs mijn vingertop

wervelende golfjes

zij aan zij

lijnen van herinnering

en lossen op

 ,

Het water

leeft – en ik hervind

monding tot bron

van de dagen

die jij en wij

in liefde dragen

waar het ons begon

Het water

verwondt en verbindt

tijd aan tijd

oevers en dijken

hart aan hart

waar het blauw leeft

en toekomst zingt,

,

,

Read Full Post »

Deze weken in de Goudse expositieruimte van de Firma van Drie (achter de kerk)
…. de vrouwen van de Firma van Drie met een boeiende expositie. “Inspiratie door fotografie”. Van foto naar beeld.
Een expositie met veel variatie van materialen en kleurrijke interpretaties. Onderling goed op elkaar afgestemd in een rustige ruimte verdeling.
In een hoek aan de muur hangt een fraai werk van Frances van Gool.

De ruimte en onder andere dát werk gaf op zich weer inspiratie…

Ontmoet mij

in de tinten van het groen

wees de bloesem van belofte

wees het blad dat in mij valt

Ontmoet mij

in deze ruimte

waar de vormen verhalen schrijven

en het beeld tot beeld

vergroeit

 ,

Ontmoet mij

in het aquarelle blauw

van bladerdek en firmament

wees de muur waaraan ik hang

het ogenblik dat mij herkent

Ontmoet ons

in de ruimte

van kunst en onvoorwaardelijk

mogen zijn,

,

,

 

Read Full Post »

Ik schrijf mijn tekens

op gevallen blad

woorden verwaaien immers

zo onverdiept snel

in massa’s

flinterdunne fluisteringen

-doof worden wij

en gehaast HD vlak

,

Kunnen woorden blijven drijven

op het stromen van de tijd

als er geen macht aan kleeft

slechts ontreddering?

,

Ik draag deze dag op

als dit blad vol tekens

om zich te vlijen

op wat rest van de aarde

en te vergaan

,

om op te lossen in hoop

-in morgen

als dit vers is vergeten

,(en ik,)

,

,

Read Full Post »

Older Posts »