VersVandeZee

Op deze pagina zullen woorden vloeien als getijden, stroomt de zee in zinnen en zijn leestekens de paalhoofden om de golvende emoties en verwondering in opslaande strofes te doen opwaaien. Daarbij zal ik mij ook laten inspireren door de website van de Zee Kust. Dat is voor de zee en strandliefhebber zeker een aanrader om te bezoeken!

22-2-2017 Een foto van @DZK_TS Terschelling dus…
Een beeld van een foto van een beeld van verdriet……

,
terschelling_dzk_ts

.

Mijn liefde is van zout

mijn liefde is van golven

ons afscheid een begin

een woestijn van water

.

onder het lot bedolven

mijn liefde is van staren

mijn verlangen is van wind

de einder te bevaren

.

en iedere golf op te tillen

het wrakhout om te keren

alomtegenwoordig blauw

mijn liefde is van zout,

,

terschelling_1_dzk_ts,

,

 

 

 

11-5-2016: Bij een foto die ik maakte van de kotter aan de Kattensingel in Gouda. Hij lag er voor mijn gevoel lang.. Draagt een verhaal en… was juist vandaag niet meer daar aanwezig…

EB68_Gouda

EB68

 .

EB achtenzestig

aangemeerd

maar niet voor anker

alles van waarde

vindt de aarde

en het water

wiegt en troost

 .

en de wind bloost

glimpen weerschijn

op de rustende kotter

licht golvend stromen

en ik met zonneogen

kijk op afstand mee

-even op wacht-

en droom het water

naar de zee,

,

,

,

30-10-2015: Bij een foto van Paul Abspoel (al jaren een inpirerende fotograaf, waar ik graag bij schrijf)

Langevelderslag_PAbspoel

Schijnbaar

beweegt de hemel niet

slechts ik

die rimpels maak, waar

mijn voeten staan

kleur knipoogt de verte

onontbreekbaar licht

puzzelstukje

van het schouwspel

strofe in het gedicht

oneindigheid schildert mij

schaduw

zichtbaar

voor jou ben ik,

,

,

21-10-2015: Weer op Facebook, maar nu een foto van Andreas Dijkstra (een jeugdvriend uit Zeeuws-Vlaanderen, zie hier zijn blog).
Het strand bij Domburg. Op een heel speciaal moment.  Met wat woorden van mij erbij.

Strand_Domburg_AndreasDijkstra

Ik steel het woord uit de wolken

het vuur uit de hemel en brand

mijn letters – bijna onleesbaar

onuitwisbaar

Ik ruik zee, voel de vogels

laag rollende trillers

over drooggevallen zand

roepend van honger en samen

leven het visnet

vrijheid het tij

 .

De wind schildert de hemel

met zon gedrenkt penseel

het strand vangt het licht

en weerklank van kleuren

schetst wakend verlangen

naar ruimte die ons

met de stilte verbindt,

,

,

15-10-2015:  Op Facebook zag ik een foto van een Duitse mevrouw (Mw. Steingröver) die in hotel de Milliano in Breskens heeft gezeten en vandaaruit de Westerschelde fotografeerde.
Een beeld met schuivende allure.. En ik schreef een gedichtje (en een poging tot een vertaling in het Duits, verbeteringen zijn welkom!)….

Westerschelde_bijBreskens_Birgit_Ella_Steingröver

Achter de dijk

stromen de gedachten

vliegert de hoop

en manen de golven

tot stilte

-de stilte van dijk

en eeuwig stromen,

 

Hinter dem Deich

fließen den Gedanken

fliegt einen Drachen

von Hoffnung

und bringen die Wellen

zum Schweigen, zum Stille

die Stille des Deiches

und immer Fließen,

,

,

,

6-10-2015: Een gedicht, geschreven in Zeeuws-Vlaanderen, waar we een weekje waren. Met een foto van Roel van Steinvoorn.
Ik schreef in mijn schrift enkele regels van een ander gedicht…

Hij is thuis

die tussen muren dakloos

zich toch verbonden weet

Schelpen_deZeekust_Julianadorp

Humus van de heimwee

.

Met blote voeten

op de humus van de heimwee

(op sterfresten schelpen)

knispert het verleden

onder ons eelt

-knipoogt de herfst

naar de zomer van later

De passie poogt ons te wekken

vleugels open te vouwen

naar zon

en onbekende wegen

schreden te zetten

waar het mos houvast

op het pad heeft gekregen

Ingekapseld in dadenloze dromen

in woorden zonder klinkers

zijn er geen wegen te gaan

toch

roert er zich iets in ons

fluistert onze naam

zoekt onze durf

om te vinden

vraagt onze moed

te verstaan,

,

,

22-9-2015: Bij een foto, die op Twitter aanspoelde, van Mirjam Bonner- van den Berg (met dank!) schreef ik deze gedachte, hoe het zand de vloed wil vasthouden en verliest….

Strand_Mirjam_Bommer_vandenBerg

Getijden dans

.

De wolken verschuiven

traag, de wijzers

verdelen de tijd

van stonden naar staan

van gaan naar gingen

van zingen naar zongen

getijden van zon en

de lonkende maan

.

Zandkorrels omklemmen

het zout in hun hart

weerhouden de vloed

om weer verder te gaan

van ’t zilte naar zilver

van lieten naar laten

onmacht verliest van

de lonkende maan

.

Het afgaande water

tekent golven in zand

herinnert aan deining

aan dromen vervlogen

van wolken tot water

van maan tot de morgen

de dans van de tijd

vraagt een klein eb geduld,

,

,

20-9-2015: (bij een foto van #deZeeKust Breskens) ….

ZeekussendeZon _ZeeKustBreskens_c

Er is geen zon die afscheid neemt
slechts wij
wentelen ons af
naar het duister
naar
de stilte van lichtloosheid
even rust
een ademteug
hoe even de zon
de zee in slaap
kust,

,

,

19-9-2015. Een gedicht eronder. Maar eerst de schitterende foto van Roel van Steinvoorn  (“de Zee Kust“.)…

.Schittering_DeZeeKust

Sprakeloos en toch

met zo veel woorden

zilver klinkt het golvend zwijgen

verwondering verstilt

de hemel

die zich stralend spiegelt

in schier eindeloos getij,

,

,

Een gedachte over “VersVandeZee

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.