Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Lijdenstijd’ Category

We herdenken het leven
….voor de dood………….

we herdenken in onze droogte,

bedenken leven na de doden

de last post over het herinneren

-wie sterft er in het nu?

,

de grond waarop we staan wordt broos

verschoven stenen slechts een schaduw

opgestaan een déja vu

.

achter zoveel deuren

woont de afstand,

achter zoveel vensters sterven liefdes

een harde dood

.

we wachten op het omarmen

we wachten op de woorden

die we zelf zijn.

wij zijn elkaars verleden

-klinkt er ergens reveille?

,

,

 

Read Full Post »

De Piëta van Kees Verkade (en mijn woorden erbij)….

KeesVerkade-pieta_1979

wij

.

vóór en verder

dan de horizon

verdriet

 .

de mond van het woord

gesloten

de lippen droog

gebarsten

beloften hangen

onbegrepen

nog aan hout

in het hart

en levenloos

in handen

. 

verloren

.

is de stilte

uitgesproken?

,

,

,

 

Read Full Post »

Vier mei. De kracht van herinnering te vieren. Het herinneren te delen. We zijn even stil. En proosten zachtjes L’Chaim! Op het leven dat in onze straten leefde. We herdenken aarzelend het leven, maar hun levens zijn dat waard!

Met Stolpersteine in Gouda en in zoveel plaatsen….
Stolpersteine Stadskanaal

Zo hard de steen

in onze hand

een diepe wond

 .

afgrond die wij zijn

ontmaskerd

stille schuld die

 .

schreeuwt of zwijgt

tot stervens toe

vergeet

verschoven open

steen tot leven

ieders grond

herinnerde klinkers

struikelen namen

de huizen in

klinkende stemmen

glimlach verbeelding

ongeschonden

 .

even maar,

,

stolpersteine Gouda

Read Full Post »

Nog twaalf dagen voor Pasen. De passie zo snel gepasseerd. Ik sta even stil en zet twaalf dagen op facebook en twitter van passie de splinters weer even op rij…

Deze dagen zet ik hier een groeiende serie linkjes naar twaalf gedichten, die ik in 2014 geschreven heb bij de twaalf staties die Armand Demeulemeester (Ronse, 1926-2002) gemaakt heeft: “Kruisweg van de stilte“.
Hij maakte deze werken in opdracht van de broeders van de Sint-Sixtusabdij van West-Vleteren. Een kloosterbrouwerij, waar het gelijknamige Trappistenbier wordt gebrouwen. Kijk gerust even op hun website (http://www.sintsixtus.be/nl/home2.htm)!

Een gang naar stilte.kruisweg-van-de-stilte-armand-demeulemeester

[1], een avondmaal
[2], in de tuin
[3], verraad
[4], ontkenning
[5], geseling
[6], veroordeling
[7], een kruis te dragen
[8], Simon
[9], verdriet van de vrouwen
[10], Johannes en Maria
[11], Volbracht?
[12], Opstaan, een werkwoord

 

,

,

,

,

,

 

 

 

 

 

Read Full Post »

Gisterenavond weer genoten van een CoreClassics avond in de Doelen. In het voorprogramma sprak Floris Don met o.a. de dirigent Jaap van Zweden.  Van Zweden liet met de bassectie enkele verschillende klankkleuren horen. Hij had gekozen voor het rauwe. Karakter boven schoonheid. Zijn verhalen verrijkten de beleving van de uitvoering van de Vijfde symfonie van Shostakowitch later op de avond.
Het Rotterdams Philharmonisch Orkest excelleerde in dat Russisch meesterwerk, waarin de emotie op gespannen voet stond met de destijds (Stalinistische) muziekeisen. Shostakovitch schilderde in zijn symfonie de spanning van onvrijheid in de ruimte van idee en muziek. Het einde klonk als overwinning. Maar majestueus wisten dirigent en orkest de droeve (en hoopvolle?)ondertoon erin te leggen… Chapeau!

Bij Shostakovitch 5 schreef ik in de pauze (geen muziek, maar poëzie)

Shostakovich_5

Op de partituur verschijnt

een vlinder wiens vleugels

tussen twee duimen

hun horizon verliezen

zwijgzaam volgt ze grijs

maar de klanken droom

verliest ze niet

.

Kleurrijk land strekt zich uit

in toegemeten ruimte

ademt nog even vrij

terwijl het prikkeldraad rolt

.

en langzaam wordt de rust

overschreeuwd

met stemmeloze stemmen

die bombastisch fantastisch

de glorie vieren

van het sterven

van vrijheid en zichzelf

.

de tonen omspannen

de vleugels de ruimte

onsterfelijk verlangen

ontsnapt euforie,

,

,

Read Full Post »

Vandaag hangt “de Schreeuw” van Edvard Munch in het vanGoghMuseum. Binnenkort opent de tentoonstelling.

Maar de stilte schreeuwt al. De hemel golft al…

De Schreeuw, Munch

En niemand houdt de reling vast

stil staand in de vaart van alle dag

blauwgroen is het uitzicht de verte

koud is de pijn een voetstap dichtbij

we kijken, aanschouwen de golven

het zout slaat ons niet op de huid

.

iemand verscheurt

met zwijgen de stilte

de horizon onder de baren

van een schrijnende hemel

naast de reling de diepte

aan ontzetting gekluisterd

-wanneer wordt de wanhoop

tot leven geluisterd?

,

,

Read Full Post »

Een foto van Peter Bouckaert (Human Right Watch)  (onder dit gedicht) deed me denken aan een foto van een tijd geleden alweer, in Aleppo (Syrië). Waarvoor zou je vluchten?
(vandaag 12-9-2015 heb ik “Hey Hey Habibi” van Gharib – een Syrisch muzikant in Nederland- toegevoegd, luister en lees hem ook….)

Aleppo2013

Here I made tea

and listened to father

on a creaking stool

imprinting the carpet

with colourful circles

while fragrances mint

softly perfuming all air

and dancing to grasp

I only grabbed air

 ,

Here words fell apart

sounds as sharp as shatters

I didn’t understand but

they imprinted my heart

with painful circles

I covered my ears

and mother comforted

we shared silent words

of disbelief and fears

 ,

Here I made tea

and the scent turned gray,

,

,

o-o-o-

Hier zette ik thee

en luisterde naar vader

op een krukje dat kraakte

en putjes maakte in het tapijt

de mint hing in de lucht

ik kon de geur niet pakken

mijn handen grepen in het niets

.

Hier vielen woorden in brokken

klanken zo scherp als scherven

begrijpen deed ik ze niet maar

ze maakten putjes in mijn hart

mijn handen over mijn oren

en moeder troostte

we deelden zachte woorden

en tranen

van onbegrip en angst

.

Hier zette ik thee

en de geur werd grijs,

,

,

SyrischeVluchtelingen_Hongarije_Peter Bouckaert

Read Full Post »

Older Posts »