Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Lijdenstijd’ Category

Woeste zee. Verdronken adem. (een gedicht herschreven) ….

Ik proefde het zout

op donkere lippen

een kus van vaarwel

en opgaande zon

afstand binnen hartbereik

de wind draait ergens

altijd weer om

 .

één van de golven

draagt nu zijn naam

de deinende dromen

-nooit meer gewekt

Ik voeg mijn zout toe

aan het zijne

-het is de zee

waarin wij wonen

.

de vlucht

wordt te duur betaald,

,

,

,

 

Read Full Post »

4 mei vandaag. Dodenherdenking….
En ik herdenk het leven mee…. (met klaprozen van Gerald Schuil)

Altijd blijven zij

zonen en dochters

 

In de tijd stolden de stemmen

ze losten op in vloeibare dagen

ontwende tranen -de aarde

staat

geen ogenblik stil

 

diep van binnen echter

is er geen zwijgen

vrijheid is van hun leven vol

die luistert

die hun spreken herkent

 

niemand is zonder naam

altijd blijven zij

gekend,

,

,

,

,

 

Read Full Post »

Read Full Post »

(Jorge Gamboa)

(note to self)

,

Schaamteloos

laat ik steeds los

,

steek ik de hand

in eigen boezem

reik ik dieper

dan vlakte alleen

reik ik dieper

dan vandaag alleen,

,

,

,

 

Read Full Post »

Palmpasen
en “Blue Valentine” van de Goudse Jan van Lokhorst..

“Kom binnen”

klonk onze stem

en over de spiegel

bewegend

ontmoetten we elkaar

wij gaven elkaar

een hand

“Ben jij

die ik zoek?”

zeiden wij

we wisten het niet

de tijd zou het leren

 ,

hoe tijdloos we waren,

,

,

,

Read Full Post »

Een foto van Rohingya ogen. Een lijden, waar #MeToo te kleine woorden zijn….

Omhuld

maar waarheid

ontsluierd

onthutst

 .

Verhuld

maar doorbroken

de ogen -te veel

gezien

 .

Monddood

maar hun pijn

schreeuwt stilte

ontdroomd

Onafwendbaar

waar hun ogen

vragen – te worden

gehoord,

,

,

 

Read Full Post »

We herdenken het leven
….voor de dood………….

we herdenken in onze droogte,

bedenken leven na de doden

de last post over het herinneren

-wie sterft er in het nu?

,

de grond waarop we staan wordt broos

verschoven stenen slechts een schaduw

opgestaan een déja vu

.

achter zoveel deuren

woont de afstand,

achter zoveel vensters sterven liefdes

een harde dood

.

we wachten op het omarmen

we wachten op de woorden

die we zelf zijn.

wij zijn elkaars verleden

-klinkt er ergens reveille?

,

,

 

Read Full Post »

Older Posts »