Gaan wij

Bij een intrigerend mooie foto van de Goudse Jaap van den Berg (“één meter Ameland”)

hij sprak mij
in de sporen van wind en getijde
hij liet mij zijn hartafdruk
achter in levenslijnen van zand

en ik ontmoette

verte en nabijheid
het onbereikbaar en onmisbaar
en mijn sporen -zielsafdruk
liet ik aan water en wind

waar de kust mij kostbaar was

laat mij jouw welvingen strelen
tintel fluisterend op mijn huid
woel door mijn haren
proeven wij zout

zonder te gaan zijn wij onvindbaar
zonder – vloed en verhalen
ongekust,

 

Zicht op samen

Een plein in Gouda. Een bank van samenwerking.
Ontwerp: Mieke de Haan,  Vormgeving: Wolkenvanger
Realisatie: Vele handen,  Foto: Willem Schouten

Waar wij reizigers zijn

Steentjes zijn wij
puzzelstukjes dag en dauw
wil jij
het heelal met mij delen?
Samen uitzien naar schaduw en licht
van licht dat de jaren onthoudt
en takken dichtbij

De stenen van de stad
zijn gemaakt van adem en tijd
kom – rust met mij
even – zijn wij deel van schaduw
en delen ons licht en verhaal
de tijd verbindt
-vertakt zich in ons samen

en reist mee,

,

,

,

Statie -4-

 

 

 ,

Kan een moeder geboren worden in haar zoon?

,

Wie de stem baarde

die het onuitgesprokene sprak

was zelf ooit kind

een vader een moeder -gezin

,

zij leerde praten – luisteren

voelen en huilen

en alledaags zoeken naar liefde

-van begin naar begin

,

daar strompelde haar bloed-

eigen weerkaatsing van leven

en sneed haar het heden

in woordloze pijn

,

Wat hij ook zegt, doe dat dan maar

Hun huid en hun harten

raken elkaar even 

-van begin tot begin

,

Kunnen deze tranen ooit worden tot wijn?

,

,

,

 

 

Statie -3-

 

 

 

en hij valt

,

Het hout is zwaar

voor wie zijn jaarringen kent

De weg is wankel

wie liefde wordt ontkend

,

Wie de zegen at

kijkt nu opzij

en het droeve gelaat

staat vroom langszij

,

De mens is te zwaar

voor wie zijn verdwalingen draagt

De stemmen te hard

wie waarheid vraagt,

,

,

 

 

Statie -1-

 

Woorden als water

Het gelaat van de ander vraagt

te worden gezien

-in leven gelaten

,

Handen als oren

de waarheid te vormen

naar eigen denken

schuld tekent

ons allemaal

woord op woord

de ander staat er

-doofheid is soms taal

 ,

en water meer dan water,

,

,