Scars

On work of Banksy in Bethlehem… and the well-known song from Don McLean …..

starry starry night
this wound hurts
a heaven’ s sake
unheard voices
and grenades
with fear the only answer
to despair
.
flashes of a light
deafening silence
hope unwrappes
in fragile breath
born refugee
who shows the shadows
of a deeper me
.
now I think I feel
what you tried to trouble me
how you suffered from
my apathy
how you fleed
to set me free
,.
and could I love you?
dreaming shepherds and the stars
could I be
a wall-breaker
a fragile shelter
for your scars?
,
,
,

 

Open vensters

Een gedicht van een jaar geleden.
Een tijdloos werk van de Goudse Mieke de Haan.
Ze horen bij elkaar.
Zie het – als een soort welkom …..
,

In mijn kleine blinde letters

wonen grote dromen

en wind -die hen misschien

nooit wekt

,

In mijn kleine kapitalen

staan mijn armoede

en rijkdom zij aan zij

ze zwijgen

,

totdat jij -die mij leest-

ze laat spreken -je eigen

luiken opent

adem en leven schept

,

in vensters en letters

de stilte verscholen

heet ik jouw ogen

welkom, we zien elkaar nu

,

oneindig dichtbij,

,

,

,

 

De boeien voorbij

Op een verstilde foto van Anna Zuidema.  Harlingen, de horizon voorbij…

Door het onzichtbare
voortgedreven
-gedragen door wens
en hoop

om over de einder
van eigen kunnen
te reiken – te dromen
van
het grenzeloos vrij

geen verte nadert
zonder de zeilen te hijsen
geen oever wordt bereikt
zonder de boeien voorbij

te gaan,

,

,

,

 

Kom zee

Een gedicht op een sublieme foto van Jaap van den Berg gemaakt van de kustlijn bij het Zeeuwse Vrouwenpolder/Oranjezon. (klik er even op om de golvend dansende details te zien) …..

Jouw getijden strelen
de naaktheid van
mijn kristallen huid

jouw lijnen omvangen
mijn heuvels en dalen
en open stromen -zout

verlangen – beweeg
om mij – in ritmisch ruisen
ik tintel de weerklank

waar jij mij raakte
ik koester het leven
dat jij mij reikt

kom zee -en vloed mij
de rimpels verwaaien
golven wij samen

in ons omarmen
verzanden wij -in
elkaar

de duinen dromen ons,
,

,


,

,

 

 

Uit het grijs

Bij werk van Anselm Kiefer ….
(een inleiding tot vrij zijn)

Ik loop door het grijs
blote voeten met eelt
de aarde dichtbij -mij
toch nog zo vreemd

de dromen dartelen
de cijfers drijven -op
dag en dauw en ik
verdrink traag

in haastige leegte-

als een eenvoudig ontmoeten
mij wekt -jouw glimlach-
en ik mijn wezen
in jouw diepte weer vind

langzame kleuren
ontvouwen in tijd
ontluiken ontvangen
terwijl licht ons verbindt,
,

,

,

,