Zicht op samen

Een plein in Gouda. Een bank van samenwerking.
Ontwerp: Mieke de Haan,  Vormgeving: Wolkenvanger
Realisatie: Vele handen,  Foto: Willem Schouten

Waar wij reizigers zijn

Steentjes zijn wij
puzzelstukjes dag en dauw
wil jij
het heelal met mij delen?
Samen uitzien naar schaduw en licht
van licht dat de jaren onthoudt
en takken dichtbij

De stenen van de stad
zijn gemaakt van adem en tijd
kom – rust met mij
even – zijn wij deel van schaduw
en delen ons licht en verhaal
de tijd verbindt
-vertakt zich in ons samen

en reist mee,

,

,

,

Statie -4-

 

 

 ,

Kan een moeder geboren worden in haar zoon?

,

Wie de stem baarde

die het onuitgesprokene sprak

was zelf ooit kind

een vader een moeder -gezin

,

zij leerde praten – luisteren

voelen en huilen

en alledaags zoeken naar liefde

-van begin naar begin

,

daar strompelde haar bloed-

eigen weerkaatsing van leven

en sneed haar het heden

in woordloze pijn

,

Wat hij ook zegt, doe dat dan maar

Hun huid en hun harten

raken elkaar even 

-van begin tot begin

,

Kunnen deze tranen ooit worden tot wijn?

,

,

,

 

 

Statie -3-

 

 

 

en hij valt

,

Het hout is zwaar

voor wie zijn jaarringen kent

De weg is wankel

wie liefde wordt ontkend

,

Wie de zegen at

kijkt nu opzij

en het droeve gelaat

staat vroom langszij

,

De mens is te zwaar

voor wie zijn verdwalingen draagt

De stemmen te hard

wie waarheid vraagt,

,

,

 

 

Statie -1-

 

Woorden als water

Het gelaat van de ander vraagt

te worden gezien

-in leven gelaten

,

Handen als oren

de waarheid te vormen

naar eigen denken

schuld tekent

ons allemaal

woord op woord

de ander staat er

-doofheid is soms taal

 ,

en water meer dan water,

,

,

Heuvels als dagen

,

Op deze heuvels die dagen heten

zwoegt de aarde de zon te vangen

welvende kleuren echoën licht

.

Deze heuvels die dagen heten

verlangen handen om de morgen te planten

onstuitbare lente in elk ogenblik

.

wij zijn de adem van zon – en de handen

bloesem -de heuvels die dagen heten

dragen het land waar ons leven ligt,

,

Zon in de zeilen

Bij gedichtendag. Vandaag “geschonken” aan mijn collega’s en bij deze … aan jou.

Op een werk van Arno Overdevest, dat bij ons in het trappenhuis hangt.

,

Met de zon in de zeilen

en het zout op je huid

met regenbogen kleuren

op donkerbruis blauw

,

Stormen waarin je rust

en uitzicht kan zijn

om de golven te trotseren

aan dek en in touw

,

Jij bent schip en haven

voortvarend, veilige boei

de wind draagt jouw zonlicht

naar het onzekere toe,

,

,

 

Salon 2019 -Museum Gouda-

Ik spreek vlinders

en luister wind

kleurenwaaiers zijn mijn ogen

en mijn handen

geven zwijgend

vormen aan mijn kwetsbaarheid

.

Ken mij

aan de lijnen

van mijn handen

uit perzik, littekens, eelt

de parel van mijn dagen

.
dit zijn de vleugels

die mij dragen

geboren uit coconnen tijd

.

Hier strijk ik -zwijg ik

op jouw huid,

,

(poster en gedicht op werk van Dindi van der Hoek)