Zij leest de wereld open

Op een boeiend werk van Hans Versfelt
(zijn lezende dochter)

Ik zie haar haren dansen 
in stormwind tegenlicht
zij sjort aan ruwe kabels
mast en zeil waarin zij klimt

Ik zie haar het onbekende land 
betreden – blote voeten op het mos
haar ogen glinsteren -tijdloos
de ongewisse toekomst tegemoet

Ik zie haar de wereld groeien
en zij groeit bladzijden mee
ieder blad een expeditie
de boom draagt er zo veel

Eindeloos 
herbergt de taal verhalen
waarin zij leeft - beleeft
Het papier heeft een stem
en zij luistert de stilte mee,

 

Gaan wij

Bij een intrigerend mooie foto van de Goudse Jaap van den Berg (“één meter Ameland”)

hij sprak mij
in de sporen van wind en getijde
hij liet mij zijn hartafdruk
achter in levenslijnen van zand

en ik ontmoette

verte en nabijheid
het onbereikbaar en onmisbaar
en mijn sporen -zielsafdruk
liet ik aan water en wind

waar de kust mij kostbaar was

laat mij jouw welvingen strelen
tintel fluisterend op mijn huid
woel door mijn haren
proeven wij zout

zonder te gaan zijn wij onvindbaar
zonder – vloed en verhalen
ongekust,

 

Zicht op samen

Een plein in Gouda. Een bank van samenwerking.
Ontwerp: Mieke de Haan,  Vormgeving: Wolkenvanger
Realisatie: Vele handen,  Foto: Willem Schouten

Waar wij reizigers zijn

Steentjes zijn wij
puzzelstukjes dag en dauw
wil jij
het heelal met mij delen?
Samen uitzien naar schaduw en licht
van licht dat de jaren onthoudt
en takken dichtbij

De stenen van de stad
zijn gemaakt van adem en tijd
kom – rust met mij
even – zijn wij deel van schaduw
en delen ons licht en verhaal
de tijd verbindt
-vertakt zich in ons samen

en reist mee,

,

,

,

Statie -4-

 

 

 ,

Kan een moeder geboren worden in haar zoon?

,

Wie de stem baarde

die het onuitgesprokene sprak

was zelf ooit kind

een vader een moeder -gezin

,

zij leerde praten – luisteren

voelen en huilen

en alledaags zoeken naar liefde

-van begin naar begin

,

daar strompelde haar bloed-

eigen weerkaatsing van leven

en sneed haar het heden

in woordloze pijn

,

Wat hij ook zegt, doe dat dan maar

Hun huid en hun harten

raken elkaar even 

-van begin tot begin

,

Kunnen deze tranen ooit worden tot wijn?

,

,

,