Zon in de zeilen

Bij gedichtendag. Vandaag “geschonken” aan mijn collega’s en bij deze … aan jou.

Op een werk van Arno Overdevest, dat bij ons in het trappenhuis hangt.

,

Met de zon in de zeilen

en het zout op je huid

met regenbogen kleuren

op donkerbruis blauw

,

Stormen waarin je rust

en uitzicht kan zijn

om de golven te trotseren

aan dek en in touw

,

Jij bent schip en haven

voortvarend, veilige boei

de wind draagt jouw zonlicht

naar het onzekere toe,

,

,

 

Het water

Een gedicht dat ik schreef voor een lang niet geziene vriend (en zijn vrouw).  Het water verbindt ons ook…

Het water

stroomt – en tintelt

langs mijn vingertop

wervelende golfjes

zij aan zij

lijnen van herinnering

en lossen op

 ,

Het water

leeft – en ik hervind

monding tot bron

van de dagen

die jij en wij

in liefde dragen

waar het ons begon

Het water

verwondt en verbindt

tijd aan tijd

oevers en dijken

hart aan hart

waar het blauw leeft

en toekomst zingt,

,

,

Kraal uit het grijs

Op een foto van Froukje Krist …

,

Uit het donkerblauw heen en weer

-wiegen en wagen – grijswitte kragen

uit het zout van afscheid en weerzien

deinend verlangen -schuivend paneel

,

wordt het heldere groen geboren

schildert licht ’t grijs tot aanzien

maakt het kraal

het eb tot juweel,

,

,

,

 

 

Verdronken adem

Woeste zee. Verdronken adem. (een gedicht herschreven) ….

Ik proefde het zout

op donkere lippen

een kus van vaarwel

en opgaande zon

afstand binnen hartbereik

de wind draait ergens

altijd weer om

 .

één van de golven

draagt nu zijn naam

de deinende dromen

-nooit meer gewekt

Ik voeg mijn zout toe

aan het zijne

-het is de zee

waarin wij wonen

.

de vlucht

wordt te duur betaald,

,

,

,

 

Zeven zeeën

Een foto en de mooie stem en ballade van Nathalie Merchant… en mijn woorden werden geboren…

Zijn stem was een belofte
van eikenhouten dek en mast
zijn arm getijden getekend
een boei tussen de golven
zijn lach

,

Hij ging de zeven zeeën
voor dromen die we
onuitgesproken deelden
nog hoor ik
in het ruis van de kade
hoe luid hij destijds zweeg

,

Met de tijd in de zeilen
nam het tij hem ons af
en kerfde zonder genade
een eikenhouten dek
en mast

,

Op vloed en vergaan
wiegt zacht een belofte
ik kom storm en wind
en blijf op ons wachten
,

Ik staar naar de morgen
het schip is in zicht,

 

Krakend water

Met een werk van Childe Hassam….

daar sta je

op het krakend steigerhout

met het klotsende water eronder

je dromen drijven nog

op vaste grond

 ,

welke schuit

zal meren vandaag

of gooit de trossen los

-vangen de zeilen

de wassende wind

wie vist zijn laadruimte vol?

 ,

daar sta je

op de planken

van vandaag

naar later

je dromen willen

golven voelen

bol staan in de wind

en jouw naam

weerklinkt

in het krakend water,

,

,

,