Kom zee

Een gedicht op een sublieme foto van Jaap van den Berg gemaakt van de kustlijn bij het Zeeuwse Vrouwenpolder/Oranjezon. (klik er even op om de golvend dansende details te zien) …..

Jouw getijden strelen
de naaktheid van
mijn kristallen huid

jouw lijnen omvangen
mijn heuvels en dalen
en open stromen -zout

verlangen – beweeg
om mij – in ritmisch ruisen
ik tintel de weerklank

waar jij mij raakte
ik koester het leven
dat jij mij reikt

kom zee -en vloed mij
de rimpels verwaaien
golven wij samen

in ons omarmen
verzanden wij -in
elkaar

de duinen dromen ons,
,

,


,

,

 

 

Nieuwe Sluis Terneuzen (1)

Een gedicht, omdat dit project mij aan het hart ligt (mijn vader werkte bij de ICUST aan de bouw van de in 1968 geopende zeesluis te Terneuzen)…
En omdat wij afgelopen zaterdag met een rondleiding zijn meegegaan over het nu Nieuwe Sluis terrein. Pracht project en mooi om mensen zo trots te zien zijn op hun werk!

De mens als weg-

en waterbouwkunstenaar

hij worstelt en vlecht zich

boven

,

zet wanden waarnaast

water weer land – land weer water

sluist werkelijkheid

naar zijn hand

,

in vele talen en meer dan

duizend ogen en armen

schept hij kunstig papieren plannen

om -tot staal en beton

,

de mond naar de Schelde

ruimer gemaakt

een sluis naar morgen

aan de toekomst gewaagd,

,,

,

,

 

Gaan wij

Bij een intrigerend mooie foto van de Goudse Jaap van den Berg (“één meter Ameland”)

hij sprak mij
in de sporen van wind en getijde
hij liet mij zijn hartafdruk
achter in levenslijnen van zand

en ik ontmoette

verte en nabijheid
het onbereikbaar en onmisbaar
en mijn sporen -zielsafdruk
liet ik aan water en wind

waar de kust mij kostbaar was

laat mij jouw welvingen strelen
tintel fluisterend op mijn huid
woel door mijn haren
proeven wij zout

zonder te gaan zijn wij onvindbaar
zonder – vloed en verhalen
ongekust,

 

Zicht op samen

Een plein in Gouda. Een bank van samenwerking.
Ontwerp: Mieke de Haan,  Vormgeving: Wolkenvanger
Realisatie: Vele handen,  Foto: Willem Schouten

Waar wij reizigers zijn

Steentjes zijn wij
puzzelstukjes dag en dauw
wil jij
het heelal met mij delen?
Samen uitzien naar schaduw en licht
van licht dat de jaren onthoudt
en takken dichtbij

De stenen van de stad
zijn gemaakt van adem en tijd
kom – rust met mij
even – zijn wij deel van schaduw
en delen ons licht en verhaal
de tijd verbindt
-vertakt zich in ons samen

en reist mee,

,

,

,