Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Verwondering’ Category

Deze maand in de Etalage van de Stad in het Goudse stadhuis vind je werken van Abdelouahid El Mesnani ….. Krachtig beeldende werken. “Verloren gezichten” Even een aanrader!

Bij één van zijn werken schreef ik onderstaand gedicht….

 

Het linnen ademt

-verhalen

als kwaststreken kleuren

even zichtbaar onzichtbaar

neemt het je

bij de hand

 .

in vele tinten van talen

een land te ontdekken

als voorbijganger

reiziger in jezelf

 .

een hemel tekort

een verloren

gezicht

 .

licht wint het doek

-wit van gemis en gevonden

het blad fluistert

verbinding

zeemijlen afstand en dichtbij

zeg jij

 .

de verre hoop,

,

,

,

 

Read Full Post »

Een gedicht dat zijn doek vindt….

Een doek van Dietske van Winkelhoff (waarbij ik graag schrijf).

En het gedicht,  een kladje van hoop?

 

Ik ben de hoop die rafelt in jouw worsteling

en ik vang de klappen, blauwe plekken

strijd om te mogen

overleven

 .

Ik ben die ongekende die jou voelt

en besta

uit jouw onbegrip (of erin)

 .

IK BEN EEN VOELEND ONGEKENDE

 .

niet de lachend sturende Derde

(die eerste -altijd eerste is)

 

Ik voel!

 .

En ik wil jou dat voelen geven

 .

Voel je rijk met de ander – schenk

hem je ogen , hart en hand

 .

En droom maar – durf

je onbegrip en je hoop te omarmen

 .

Durf

te zijn wie je bent – te voelen

te zien wie zij zijn – te voelen

troost te zien en te zijn

 .

Want zo ben ik hoop

die de pijn voelt en verlangen

.

zo word ik gekend:

ik heb enkel jouw armen,

,

,

,

 

 

Read Full Post »

Bij een aandoenlijk pure tekening van de Goudse Claudia Huft….

Zie jij de dromen in mij?

onafgemaakte verhalen

met de toekomst nog te gaan

.

Zie jij de hunkering in mij?

gekend te worden

tot in het diepst verstaan

.

Jij bent mijn glimlach

die ik omarm -open ogen

kleur

van mijn bestaan,

,

,

,

 

Read Full Post »

Bij een klaproos uit de hand van Belinda Put ….

Omringd door

kabbelend lauw water

in de warmte

van vergeten -in

de stroom van zeurend gemis

,

komt een zaadje hoop tot leven

vindt de aarde licht

en kwetsbaar zin

,

na het afscheid

van een droom

wordt het bloedrood gewekt

en zichtbaar

zingt de kleur het toen

schromend hoopvol

de toekomst in,

,

,

 

Read Full Post »

Bij werk van Andrew Wyeth ….

Aan de andere kant

van omhuld verlangen

-ver het blauw voorbij-

bloeit vast ongezien

klaproos of klaver

op afgelegen terrein

 

Achter de golven

-het gelaat tegenover-

wachten de palen

om aan te meren

kust waaraan stranden

de sloepen keren

en landinwaarts:

onontdekt goud

 

Aan weerszijden

van de ogen

liggen werelden verscholen

wachtend op dat ene

schip,

,

,

 

 

Read Full Post »

Bij een foto van Marylou (Natuurfreak)

Diepte vindt diepte

zegt zonlicht en verte

zijn wortels verweven

in één en dezelfde

 

Adem vindt adem

van knop tot bloesem

verlangen naar licht

dat danst op het groen

 

Leven vindt leven

met ieder zijn eigen

getijden in zicht

 

inweg vindt uitweg

het wonder beweegt

en hij speelt zichzelf,

,

,

 

 

Read Full Post »

Bij een tweede werk van Emil Nolde…

Luister – het verhaal zingt
in de wolken
over een diepdonker zwart oneindig
het licht van een zon
(een eenzame lamp
in beginloze nacht)

aarde
en daarbij
de schijn van maan

Zij draaide om het draaien
en ving bij tijd en wijle
het groeiend dan weer krimpend
licht
aantrekkelijk scheen ze
kwartiermaakster in de eeuwigheid

en de zee oneindig zee
het diepe donkerblauw
dat had haar lief en stroomde
op haar wenken
golven van verlangen
om zijn liefde uit te leggen

Luister – het verhaal vloeit
in witte ruis en tinten
tij van bruisend komen en gaan:

de zeven oceanen trokken ooit
van de aarde naar de maan
maar hoe zij zich ook in wolken
hulden,
los van hun bedding
konden zij niet komen
kolkend stortten zij neer

en nog steeds
witkoppig onvolkomen
kolkend keren zij weer,

,

,

,

 

Read Full Post »

Older Posts »