Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Verwondering’ Category

In de nieuwste CW. Op een prachtfoto van @GilenLinn …

,

,

,

,

 

Read Full Post »

Bij psalm 108, waarin de dichter de zon wil wekken met een lied… uiteindelijk de aanwezige afwezige wekt met een vraag om hulp … en de hoop  gewekt wordt..

Ik geef toon en klank

aan die ene die allemaal is

die alle melodie en mijn stem is

die de stilte in de wolken

‘t ruisen van het water

en kwaststreken wind

in de bladeren is

 .

ik zing en zwijg

de kleine lappendeken die hij groot is

van namen die we geven

tweedehands -een beetje eigen

 .

ik beklink de hoop

na de dagen die we verloren

de herkenning die we wonnen

ik betoon de afwezige aanwezigheid

met stilte

 .

met haar stilte

kunnen we alle geluid aan,

,

,

,

 

Read Full Post »

Een iets ouder gedicht bij werk van Hans Versfelt … ruikt nog steeds fris…

 

.

Boterzacht ze wiegen

tussen pluimen gras

ze dansen op licht

en een bries surplace

.

ze zingen met kleuren

als klinkende zonnen

verleiden de stralen

verzilverd hun schat

.

ze schilderen oevers

ze lispelen lucht

we glimlachen samen

en ik vlinder ze terug,

,

,

,

 

 

Read Full Post »

Psalm 107 …. hoe vertrouwen op het onbekende in het onbekende ongekende rust kan geven …

 

.

Dorre vlaktes dankbaarheid

voor iedere kruimel

een hand gevuld

bloeiend kruid

het verdwaalde koren

voedend leer jij mij geduld

. 

Wie mijn zuchten

hoort – ze huisvest

meer dan broodheer

zal hij zijn

zich ontfermen doet hij

doet mij schuilen

in de woning van mijn worden

genade zal mij vrijheid zijn

 .

Uit mijn angsten

uit mijn dorst

uit de dove

onrust -die mijn hart verdort

uit onstilbaar het verlangen

eigen wijsheid van mijn ziel

jij wenkt mij naar de bronnen

oase van een lovend lied,

,

,

,

 

Read Full Post »

Op een foto van Froukje Krist …

,

Uit het donkerblauw heen en weer

-wiegen en wagen – grijswitte kragen

uit het zout van afscheid en weerzien

deinend verlangen -schuivend paneel

,

wordt het heldere groen geboren

schildert licht ’t grijs tot aanzien

maakt het kraal

het eb tot juweel,

,

,

,

 

 

Read Full Post »

Deze maand in de Etalage van de Stad in het Goudse stadhuis vind je werken van Abdelouahid El Mesnani ….. Krachtig beeldende werken. “Verloren gezichten” Even een aanrader!

Bij één van zijn werken schreef ik onderstaand gedicht….

 

Het linnen ademt

-verhalen

als kwaststreken kleuren

even zichtbaar onzichtbaar

neemt het je

bij de hand

 .

in vele tinten van talen

een land te ontdekken

als voorbijganger

reiziger in jezelf

 .

een hemel tekort

een verloren

gezicht

 .

licht wint het doek

-wit van gemis en gevonden

het blad fluistert

verbinding

zeemijlen afstand en dichtbij

zeg jij

 .

de verre hoop,

,

,

,

 

Read Full Post »

Een gedicht dat zijn doek vindt….

Een doek van Dietske van Winkelhoff (waarbij ik graag schrijf).

En het gedicht,  een kladje van hoop?

 

Ik ben de hoop die rafelt in jouw worsteling

en ik vang de klappen, blauwe plekken

strijd om te mogen

overleven

 .

Ik ben die ongekende die jou voelt

en besta

uit jouw onbegrip (of erin)

 .

IK BEN EEN VOELEND ONGEKENDE

 .

niet de lachend sturende Derde

(die eerste -altijd eerste is)

 

Ik voel!

 .

En ik wil jou dat voelen geven

 .

Voel je rijk met de ander – schenk

hem je ogen , hart en hand

 .

En droom maar – durf

je onbegrip en je hoop te omarmen

 .

Durf

te zijn wie je bent – te voelen

te zien wie zij zijn – te voelen

troost te zien en te zijn

 .

Want zo ben ik hoop

die de pijn voelt en verlangen

.

zo word ik gekend:

ik heb enkel jouw armen,

,

,

,

 

 

Read Full Post »

Older Posts »