Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Verwondering’ Category

Na het lezen van Dostojewski’s “Misdaad en straf” …. en met de muziek van Dutilleux nog in mijn oren ( “Timbre, espace, mouvement”).. driedubbel bij van Gogh….

Zij sprak met stem

van vliegerpapier

mag ik de schittering

in jouw ogen zien?

 .

en ben ik dan

zo’n kleine ster

van eeuwen ver zo

onverwacht dichtbij

 .

Haar adem verwaaide

met haar lokken en

woorden mee – zij

droeg het eenzaam

van heelal

 .

En vonken vielen

op het vloerkleed

van zijn zien

verder dieper

dan het netvlies

 .

hem werd de ster

een zon,

,

,

Read Full Post »

Bij de expositie van werk van Mieke de Haan in de Garenspinnerij (Gouda)

Ik loop

.

over ongrijpbaar licht

het krakend hout zucht

mijn voeten staan

op jaarringen verhalen

en ik vertak

 .

in de verhalen

die jouw ogen schrijven

 .

ik stap

over schaduw na schaduw

speel het ongeziene

tot zien

 .

in de ruimte die jij schept

-wij scheppen-

zijn wij kleuren

vloeien we

in elkaar uit

Licht sprak zij

en schaduw ging leven

en wij,

,

,

,

 

 

Read Full Post »

ik vond een veer

en raapte haar op

 .

een veer is een veer

is inspanning tot stil

van oneindige einder

begin

 .

om woordvluchtig afstand

en onder de loep

te nemen

 .

om met vrije vleugels

zin in de zinnen te zoeken

even de kooi in

en eruit

ik vond een veer

en zij raapte mij op,

,

,

 

Read Full Post »

(even op de foto klikken, om het leesbaar te krijgen…..)

,Gans_Froukje Krist_metvers

,

,

,

,

 

Read Full Post »

Met weer een juweeltje van Mieke de Haan
(en voor de uitdaging die ik de komende 4 of 6 weken aan ga)
.

Ongewis
hoe de golven wiegen
ongewis hoe de wind
zal leiden
mijn handen de zeilen
volharding het roer,

,

,

,

 

Read Full Post »

(met een Noordzee foto van @deZeeKust)

Zij kuste mij

oneindig blauw

haar ritme

sprak tot rust

in bruisend wilde

worsteling

van grijpen

laten gaan

 .

in getijden ingebed

verzand ik en

zij kust

 .

zacht

mijn lippen

het bitter

uit mijn denken

en even golft

een zilte stilte

diepte diep van binnenin

 .

zee is de liefde

die woedt voedt omarmt

en altijd weer

begint,

,

,

,

 

Read Full Post »

Mijn enthousiasme over het werk van de Goudse Mieke de Haan steek ik niet onder stoelen of banken. Haar beeldblogs zijn sprekend zonder woorden, maar … inspireren ook tot woorden.
Zo ook nu… Met Heather Nova’s  “What a feeling…” op de achtergrond….

Wie vindt de parels
in mijn ogen? Glinsterende
knoppen lente
geboren diepte uit diepte
wie vindt mijn zien?
.
Wie raakt mijn huid
met eigen huid? Zachte
raakvlakken tederheid
wie put het water
uit mijn ziel?
.
Wie droomt mijn adem
in vertes vlakbij? De oever
waar ik wil aanleggen
meerpaal van mijn
wezen
.
vaar met mij
verlangen wij
wind,

,

,

 

Read Full Post »

Older Posts »