Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Natuur’ Category

Na het lezen van Dostojewski’s “Misdaad en straf” …. en met de muziek van Dutilleux nog in mijn oren ( “Timbre, espace, mouvement”).. driedubbel bij van Gogh….

Zij sprak met stem

van vliegerpapier

mag ik de schittering

in jouw ogen zien?

 .

en ben ik dan

zo’n kleine ster

van eeuwen ver zo

onverwacht dichtbij

 .

Haar adem verwaaide

met haar lokken en

woorden mee – zij

droeg het eenzaam

van heelal

 .

En vonken vielen

op het vloerkleed

van zijn zien

verder dieper

dan het netvlies

 .

hem werd de ster

een zon,

,

,

Read Full Post »

ik vond een veer

en raapte haar op

 .

een veer is een veer

is inspanning tot stil

van oneindige einder

begin

 .

om woordvluchtig afstand

en onder de loep

te nemen

 .

om met vrije vleugels

zin in de zinnen te zoeken

even de kooi in

en eruit

ik vond een veer

en zij raapte mij op,

,

,

 

Read Full Post »

(woorden aan jezelf)

Bij een schilderij van Marloes van Zoelen…. (en het verpakte verdriet)


Mijn tranen verlangen
als rivieren naar ruimte
van zee en gemis
mijn ziel hunkert
naar huid -wiegt
ademloos mee
op strelende wind
.
schenk mij het stromen
de vrijheid van verdriet
overwin mijn dijken en
stuwen
zonder ontwijken
onontkoombaar
verlies
.
in mijn tranen
kan ik liefhebben
koesteren
wiens hart ik draag
.
sta mij toe
te huilen
om te onthouden
-om het vergeten
van verdriet,

,

,

,

 

Read Full Post »

(even op de foto klikken, om het leesbaar te krijgen…..)

,Gans_Froukje Krist_metvers

,

,

,

,

 

Read Full Post »

(met een Noordzee foto van @deZeeKust)

Zij kuste mij

oneindig blauw

haar ritme

sprak tot rust

in bruisend wilde

worsteling

van grijpen

laten gaan

 .

in getijden ingebed

verzand ik en

zij kust

 .

zacht

mijn lippen

het bitter

uit mijn denken

en even golft

een zilte stilte

diepte diep van binnenin

 .

zee is de liefde

die woedt voedt omarmt

en altijd weer

begint,

,

,

,

 

Read Full Post »

(T)rouw

(T)rouw. Dat was het bijschrift bij een kleine fotoserie van Bart van Buren op Twitter. Foto’s van een nijlgans die waakt bij een gestorven nijlgans. Op een meerpaal….

Zie foto’s, zie gedicht….

Waarom ben je zo stil?
de wind ruist en wacht
op jouw vleugels
het water golft en wacht
op jouw kleuren
om jou te wiegen
de zon tegemoet

Waarom ben je zo stil?
de wind zwijgt – ik vlieg
met één vleugel
het licht strijkt en wacht
op jouw weerschijn
en ik wacht op ons
de zon in de rug,

,

,

,

 

Read Full Post »

(met een foto van René Perdok)
.

.

.

.

 

 

Read Full Post »

Older Posts »