Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Natuur’ Category

Ik schrijf mijn tekens

op gevallen blad

woorden verwaaien immers

zo onverdiept snel

in massa’s

flinterdunne fluisteringen

-doof worden wij

en gehaast HD vlak

,

Kunnen woorden blijven drijven

op het stromen van de tijd

als er geen macht aan kleeft

slechts ontreddering?

,

Ik draag deze dag op

als dit blad vol tekens

om zich te vlijen

op wat rest van de aarde

en te vergaan

,

om op te lossen in hoop

-in morgen

als dit vers is vergeten

,(en ik,)

,

,

Read Full Post »

Bij een werk van de Deense schilder Carl Vilhelm Holsøe ….

Kom wind, kom

kom met me spelen

dans de vitrage

om mij heen

waai in mijn haren

draai om mijn oren

kriebel mijn nek

kom wind, kom

het is zo stil

 ,

Kom licht, kom

kom mij maar halen

om met de bomen

herfst te spelen

om dan te vallen

wiegen op lucht

landen op gras

kom licht, kom

het is zo stil

Kom buiten, binnen

kom om mij heen

dartel met zingen

mijn stilte voorbij

kijk wat ik heb!

vleugels zo klein

kleuren van jou

kom binnen, buiten

speel maar met mij,

,

,

,

 

Read Full Post »

Bij Harvest Moon van Sakai Hōitsu…

(en tonen en tekst van Neil Young op de achtergrond)

Hij die kijkend ziet

tussen de regels

van volle maan

en amberherfst aarde

ontwaart de oogst

van genade

van arbeid en geduld

zon en late regen,

,

,

,

 

Read Full Post »

In de nieuwste CW. Op een prachtfoto van @GilenLinn …

,

,

,

,

 

Read Full Post »

Bij psalm 108, waarin de dichter de zon wil wekken met een lied… uiteindelijk de aanwezige afwezige wekt met een vraag om hulp … en de hoop  gewekt wordt..

Ik geef toon en klank

aan die ene die allemaal is

die alle melodie en mijn stem is

die de stilte in de wolken

‘t ruisen van het water

en kwaststreken wind

in de bladeren is

 .

ik zing en zwijg

de kleine lappendeken die hij groot is

van namen die we geven

tweedehands -een beetje eigen

 .

ik beklink de hoop

na de dagen die we verloren

de herkenning die we wonnen

ik betoon de afwezige aanwezigheid

met stilte

 .

met haar stilte

kunnen we alle geluid aan,

,

,

,

 

Read Full Post »

Een iets ouder gedicht bij werk van Hans Versfelt … ruikt nog steeds fris…

 

.

Boterzacht ze wiegen

tussen pluimen gras

ze dansen op licht

en een bries surplace

.

ze zingen met kleuren

als klinkende zonnen

verleiden de stralen

verzilverd hun schat

.

ze schilderen oevers

ze lispelen lucht

we glimlachen samen

en ik vlinder ze terug,

,

,

,

 

 

Read Full Post »

Op een foto van Froukje Krist …

,

Uit het donkerblauw heen en weer

-wiegen en wagen – grijswitte kragen

uit het zout van afscheid en weerzien

deinend verlangen -schuivend paneel

,

wordt het heldere groen geboren

schildert licht ’t grijs tot aanzien

maakt het kraal

het eb tot juweel,

,

,

,

 

 

Read Full Post »

Older Posts »