Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Geschiedenis’ Category

Een kerkje in de Vogezen. Gestapelde stenen rondom hoop…

.

De aarde voorbij

voelden zij de handen

die hen in verbanden brachten

zichzelf gebleven -de specie

sloot hen naadloos aan elkaar

.

Om de vroomheden te dragen

de klanken te weerklinken

om de stormen te doorstaan

.

Hoe dood zijn stenen

als het zoveel kan verhalen

zoveel leven heeft omvat?

.

Zij slijten de adem

maar dragen de dromen en

vragen

verlangens- de koelte

van oneindig

bestemde onbestemdheid,

,

,

 

Read Full Post »

Gezien op de website van Museum de FundatieZomer water Expo 2017“).
Het kleinste object, met een onschatbare waarde…(een foto van Agnes Laan en kunstenaar Christine van der Ree)

Dat raakt mijn liefde voor Zeeland!koraal-6185-95x70

nimmer

stilstaande werveling

van verleden getijden

drager van het zilveren

geduld

,

zwijgend koraal

verweven verhalen

tot één geworden

zucht

in zeeën zin

,

Westerschelde

sieraad

weerloze torsers

van toekomst

,

sprekend zijn zij,

,

,

 

 

Read Full Post »

De MuseumHavendagen Gouda, dit weekend!
Een foto vanaf de Mallegatsluis genomen over een stukje haven en Gouda, die er deze dagen (17 en 18 juni 2017) kleurrijk en voller uit zal zien! (hier het programma)
…. en een gedichtje van vorig jaar…

,

Ik strek mij gapend uit

in wolkengrijs niet-weten

en voel de weerstand

wringen in mijn stenen

 .

mijn zacht leien daken

vangen etmalen licht

‘n zwijgende haan wijst

de dwingende wind

Maak mijn zuilen zeil

en laat de luchtstroom

mij tot golven maken

niet alleen diepte te hopen

maar diepte te zijn. Enkel

varend word ik haven,

,

,

 

Read Full Post »

Bij de laatste tekening van Mieke de Haan in het Erasmus-boek in Museum Gouda…
De spiegelende kracht van vriendschap……

De weerschijn lijkt genadeloos

herkenning schrijnt -soms

dieper dan klank-

de waarde ligt

in de aarzelende hand

van wie de spiegel draagt

-die in het beeld

ook zichzelf ontwaart

,

Kostbare reflectie

kristallen ontdekken

zien wat de ogen

van de ander zien

,

Noem met vriendschap

mijn naam aan mijzelf

blinde vlekken dode hoek

bloesem onder het blauw

dat ik mijzelf –stil-

en word

aan jou,

,

,

,

Read Full Post »

We herdenken het leven
….voor de dood………….

we herdenken in onze droogte,

bedenken leven na de doden

de last post over het herinneren

-wie sterft er in het nu?

,

de grond waarop we staan wordt broos

verschoven stenen slechts een schaduw

opgestaan een déja vu

.

achter zoveel deuren

woont de afstand,

achter zoveel vensters sterven liefdes

een harde dood

.

we wachten op het omarmen

we wachten op de woorden

die we zelf zijn.

wij zijn elkaars verleden

-klinkt er ergens reveille?

,

,

 

Read Full Post »

Vandaag even stil bij Zeeland.  Even stil bij de Watersnoodramp van 1953.

oosterschelde

Het fotoboek

dreef in de kamer

opa’s pet op schuimend zout

de tuin geen tuin

de dijk geen dijk meer

de tijd

die alles keerde

zo zwaar de zee

zo onvertrouwd

Waar de dijken braken

is het woordje water

dieper dan zijn bodem,

,

,

 

 

Read Full Post »

Bij een werk van Henriette Browne (Ps. van Sophie de Bouteiller, 1829-1901), die mij deed denken aan het Puttertje (van Carel Fabritius 1654).
Maar dít puttertje zit niet aan een ketting…maar wordt vrij geschreven..

browne_henriette_-_a_girl_writing_the_pet_goldfinch_-_google_art_project

Onbevlogen veren

.

Ingekapseld vrij

als de lucht

nooit onder je veren

onbestemd

als niemand jou

ooit zingen

.

je bent

sprakeloos

maar nooit uitgeluisterd

.

uitgesproken

om vrij te zijn

je stem te dopen in inkt

.

zichtbaar

jezelf

te zijn,

,

,

En dan mijn Engelse versie (met een glimlach naar Yentl ..)

Why feathers

if not to fly

why a voice

if not to sing

to express yourself

be free

be,

,

,

 

Read Full Post »

Older Posts »