Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Emozaiëk’ Category

Na het lezen van Dostojewski’s “Misdaad en straf” …. en met de muziek van Dutilleux nog in mijn oren ( “Timbre, espace, mouvement”).. driedubbel bij van Gogh….

Zij sprak met stem

van vliegerpapier

mag ik de schittering

in jouw ogen zien?

 .

en ben ik dan

zo’n kleine ster

van eeuwen ver zo

onverwacht dichtbij

 .

Haar adem verwaaide

met haar lokken en

woorden mee – zij

droeg het eenzaam

van heelal

 .

En vonken vielen

op het vloerkleed

van zijn zien

verder dieper

dan het netvlies

 .

hem werd de ster

een zon,

,

,

Read Full Post »

Bij de expositie van werk van Mieke de Haan in de Garenspinnerij (Gouda)

Ik loop

.

over ongrijpbaar licht

het krakend hout zucht

mijn voeten staan

op jaarringen verhalen

en ik vertak

 .

in de verhalen

die jouw ogen schrijven

 .

ik stap

over schaduw na schaduw

speel het ongeziene

tot zien

 .

in de ruimte die jij schept

-wij scheppen-

zijn wij kleuren

vloeien we

in elkaar uit

Licht sprak zij

en schaduw ging leven

en wij,

,

,

,

 

 

Read Full Post »

ik vond een veer

en raapte haar op

 .

een veer is een veer

is inspanning tot stil

van oneindige einder

begin

 .

om woordvluchtig afstand

en onder de loep

te nemen

 .

om met vrije vleugels

zin in de zinnen te zoeken

even de kooi in

en eruit

ik vond een veer

en zij raapte mij op,

,

,

 

Read Full Post »

(woorden aan jezelf)

Bij een schilderij van Marloes van Zoelen…. (en het verpakte verdriet)


Mijn tranen verlangen
als rivieren naar ruimte
van zee en gemis
mijn ziel hunkert
naar huid -wiegt
ademloos mee
op strelende wind
.
schenk mij het stromen
de vrijheid van verdriet
overwin mijn dijken en
stuwen
zonder ontwijken
onontkoombaar
verlies
.
in mijn tranen
kan ik liefhebben
koesteren
wiens hart ik draag
.
sta mij toe
te huilen
om te onthouden
-om het vergeten
van verdriet,

,

,

,

 

Read Full Post »

In de expositieruimte van de Firma Van Drie (naast de St.Jan in Gouda) vond ik dit diep treffend werk van Annemarie van Hooff.
en woorden….

Leeg draagt de stoel

zachte flarden herinnering

glinstering van toch aanwezig

mens en dier en

licht

.

vol is de leegte van liefde

trouw tot de muur

van mijn dagelijks bestaan

troost in de ogen

mijn gaan

.

We zijn er niet en toch

hangt ons nabeeld in het zwijgen

een zware ademhaling

van gemis en

onlosmakelijk

.

verbonden,

,

,

,

,

 

Read Full Post »

(even op de foto klikken, om het leesbaar te krijgen…..)

,Gans_Froukje Krist_metvers

,

,

,

,

 

Read Full Post »

Met weer een juweeltje van Mieke de Haan
(en voor de uitdaging die ik de komende 4 of 6 weken aan ga)
.

Ongewis
hoe de golven wiegen
ongewis hoe de wind
zal leiden
mijn handen de zeilen
volharding het roer,

,

,

,

 

Read Full Post »

Older Posts »