Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Emozaiëk’ Category

Een gedicht dat ik schreef voor een lang niet geziene vriend (en zijn vrouw).  Het water verbindt ons ook…

Het water

stroomt – en tintelt

langs mijn vingertop

wervelende golfjes

zij aan zij

lijnen van herinnering

en lossen op

 ,

Het water

leeft – en ik hervind

monding tot bron

van de dagen

die jij en wij

in liefde dragen

waar het ons begon

Het water

verwondt en verbindt

tijd aan tijd

oevers en dijken

hart aan hart

waar het blauw leeft

en toekomst zingt,

,

,

Read Full Post »

Deze weken in de Goudse expositieruimte van de Firma van Drie (achter de kerk)
…. de vrouwen van de Firma van Drie met een boeiende expositie. “Inspiratie door fotografie”. Van foto naar beeld.
Een expositie met veel variatie van materialen en kleurrijke interpretaties. Onderling goed op elkaar afgestemd in een rustige ruimte verdeling.
In een hoek aan de muur hangt een fraai werk van Frances van Gool.

De ruimte en onder andere dát werk gaf op zich weer inspiratie…

Ontmoet mij

in de tinten van het groen

wees de bloesem van belofte

wees het blad dat in mij valt

Ontmoet mij

in deze ruimte

waar de vormen verhalen schrijven

en het beeld tot beeld

vergroeit

 ,

Ontmoet mij

in het aquarelle blauw

van bladerdek en firmament

wees de muur waaraan ik hang

het ogenblik dat mij herkent

Ontmoet ons

in de ruimte

van kunst en onvoorwaardelijk

mogen zijn,

,

,

 

Read Full Post »

Ik schrijf mijn tekens

op gevallen blad

woorden verwaaien immers

zo onverdiept snel

in massa’s

flinterdunne fluisteringen

-doof worden wij

en gehaast HD vlak

,

Kunnen woorden blijven drijven

op het stromen van de tijd

als er geen macht aan kleeft

slechts ontreddering?

,

Ik draag deze dag op

als dit blad vol tekens

om zich te vlijen

op wat rest van de aarde

en te vergaan

,

om op te lossen in hoop

-in morgen

als dit vers is vergeten

,(en ik,)

,

,

Read Full Post »

Bij een groots werk van Jan van Lokhorst… een klein vers…

Ik droeg hem die ik niet kende

die mij aansprak zonder stem

van wie de tranen kolkende rivier

in mijn hart zijn monding vond

.

mijn armen torsten het gewicht

van het ongekende leed

het was de tijd die in mij stilstond

het andere dat zich aan mij bond

.

Ik droeg hem die ik niet kende

verslagen kwetsbaar onbeschut

mijn ogen zagen  -kon ik anders?

een nabijheid mens tot mens

.

en ik val stil

hij draagt mij immer ongekend,

,

,

Read Full Post »

In jou

Bij een subliem werk van de Goudse Sonja Hopmans

,

In jou

is mijn woord van huid en hart

zijn mijn ogen vensters op verte

is mijn diepte jouw reliëf

waarlangs je behoedzaam

luistert

,

veilig

weet ik mij in jou

doorworsteld en herkend,

,

,

,

 

 

Read Full Post »

24 september 2018
.
Voor Simon Joah, van wie ik de verse trotse opa mag zijn ….
.

Welkom ben je

ontluikend

mensje

uit dromen geboren

uit liefde, genade

lach en geduld

.

.
In jou heeft leven

een naam gekregen

om te groeien te spelen

om langzaam te bouwen

aan wat je dromen

vervult

.

Welkom ben je

spartelend

mensje

om te zijn wie je bent

te worden aan ons

en wie jouw leven

omhult,

,

,

 

Read Full Post »

Bij een werk van de Deense schilder Carl Vilhelm Holsøe ….

Kom wind, kom

kom met me spelen

dans de vitrage

om mij heen

waai in mijn haren

draai om mijn oren

kriebel mijn nek

kom wind, kom

het is zo stil

 ,

Kom licht, kom

kom mij maar halen

om met de bomen

herfst te spelen

om dan te vallen

wiegen op lucht

landen op gras

kom licht, kom

het is zo stil

Kom buiten, binnen

kom om mij heen

dartel met zingen

mijn stilte voorbij

kijk wat ik heb!

vleugels zo klein

kleuren van jou

kom binnen, buiten

speel maar met mij,

,

,

,

 

Read Full Post »

Older Posts »