Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Eenzaamheid’ Category

(T)rouw

(T)rouw. Dat was het bijschrift bij een kleine fotoserie van Bart van Buren op Twitter. Foto’s van een nijlgans die waakt bij een gestorven nijlgans. Op een meerpaal….

Zie foto’s, zie gedicht….

Waarom ben je zo stil?
de wind ruist en wacht
op jouw vleugels
het water golft en wacht
op jouw kleuren
om jou te wiegen
de zon tegemoet

Waarom ben je zo stil?
de wind zwijgt – ik vlieg
met één vleugel
het licht strijkt en wacht
op jouw weerschijn
en ik wacht op ons
de zon in de rug,

,

,

,

 

Read Full Post »

Bij heerlijke muziek van Arvo Pärt “Fratres”, dat vorige week door het Rotterdams Philharmonisch Orkest werd uitgevoerd…

Laat de muziek (hieronder)  je even aanraken…. en duik even in deze woorden?

In het duister

dat omarmt en verwerpt

kleeft een melodie

 .

in het uitnodigend niets

troosten lantaarns:

iemand was hier eerder

dan jij

 .

in de stilte is de klank

van herinnering houvast

en iedere voetstap moed

.

de verte is gemaakt van

ruimte – eb en vloed en

iedere stap

even ver

en altijd dichterbij,

,

,

 

 

Read Full Post »

(bij een foto van Richard Kiewiet)

richardkiewiet_20170108

hier

zijn wij

met alles

alleen

wil jij 

met mij?

kijken naar de horizon

van bestaan

-staren

over grenzen

van het nu en dan

 .

samen het licht

verzamelen

en het nabeeld

in ons etsen

gekerfd

met alles

alleen

wij waren

hier,

,

,

 

Read Full Post »

Kaarjesavond in Gouda…. dichterbij de hoop.

kaarsen

Als de kaarsen doven

is de stilte nog iets stiller

als het licht weer uitgaat

ben jij

nog steeds ver weg

als de vlammen

niet meer dansen

dans ik de tango

met wat er van mij rest

pirouette van een afscheid

einde van de herfst

De boom zwijgt

-zijn stem

ligt als bladeren op de grond

 .

Vogels vliegen bomen

zuidwaartse lijnen in de lucht

Troost reikt verder

dan enige kaars ooit

We zingen de lampjes

en voelen de weeën

zo dichtbij de geboorte

zo dichtbij

,

,

,

 

Read Full Post »

(bij een foto van @GilenLinn)

blad_gilenlinn

Even dreef ik voorbij

losgelaten door wie mij droeg

tijd die mij vroeg te komen

nu te gaan

ving mij in de palmen van de wind

en het wervelend bestaan verschoof

zoals tijd stroomt

en steeds weer aarde vindt

 ,

Waar ik ver van tak en stam

het water buiten mij ontmoet

zie ik mijzelf als schaduw

in rimpels van oud licht

en Narcissus’ bruine gloed

gaat aan mijn zicht voorbij

Het helderziende stromen

draagt mij naar de adem toe

zoals ik jou de zuurstof schonk

-de zon vang ik nog steeds-

het welkom in het afscheid is warm

ook als jij straks

mijn groen vergeet   

even dreef ik voorbij

en zag je mij,

,

,

,

 

Read Full Post »

De Piëta van Kees Verkade (en mijn woorden erbij)….

KeesVerkade-pieta_1979

wij

.

vóór en verder

dan de horizon

verdriet

 .

de mond van het woord

gesloten

de lippen droog

gebarsten

beloften hangen

onbegrepen

nog aan hout

in het hart

en levenloos

in handen

. 

verloren

.

is de stilte

uitgesproken?

,

,

,

 

Read Full Post »

Enkele kleine gedichten geschreven bij de gecomprimeerde smart van de veelvormige “piëta” .

Piëta (Italiaans: pietà, wat ‘compassie’ of ‘piëteit’ betekent) is in de kunst de benaming voor een afbeelding of uitbeelding van de dode Christus vergezeld door Maria of engelen. Het kan een schilderij of een beeld zijn.

De meest voorkomende vorm is die van de dode Christus op schoot bij Maria.

Bij de Piëta van Vincent van Gogh (geschilderd naar een werk van Delacroix)…

Vincent-van-Gogh’s-Pietà_Florence

De oogleden gesloten

ontvaderd en ontzoond

de tijd blind en ongezien

wellen tranen

tussen doffe randen

het vergeelde avondrood

.

zien doet pijn

niet de nagels

maar al die handen

en de werkelijkheid

proeft als afstand

-zout,

,

,

,

 

 

 

Read Full Post »

Older Posts »