Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Eenzaamheid’ Category

Voor later …
voor nu?

,

,

,

,

,

 

 

Read Full Post »

An artwork from Johnny Hobbs  (for sale!)

some words from me

and music from Ólafur Arnalds …

To find peace in the balance of existence, to find poetry in real life…

My solitude

in this cave of words

people passing by

and only for a second

they gaze

at the walls

where sentences echo

they did hear before

in their hidden emptiness

in their cave of mass,

,

,

 

Read Full Post »

Psalm 107 …. hoe vertrouwen op het onbekende in het onbekende ongekende rust kan geven …

 

.

Dorre vlaktes dankbaarheid

voor iedere kruimel

een hand gevuld

bloeiend kruid

het verdwaalde koren

voedend leer jij mij geduld

. 

Wie mijn zuchten

hoort – ze huisvest

meer dan broodheer

zal hij zijn

zich ontfermen doet hij

doet mij schuilen

in de woning van mijn worden

genade zal mij vrijheid zijn

 .

Uit mijn angsten

uit mijn dorst

uit de dove

onrust -die mijn hart verdort

uit onstilbaar het verlangen

eigen wijsheid van mijn ziel

jij wenkt mij naar de bronnen

oase van een lovend lied,

,

,

,

 

Read Full Post »

Na de drukkende mist (waarvan altijd flarden blijven hangen)….

(op een foto van Mike Melis , Natuurklik.nl en Els Baars)

,

,

,

 

Read Full Post »

Woeste zee. Verdronken adem. (een gedicht herschreven) ….

Ik proefde het zout

op donkere lippen

een kus van vaarwel

en opgaande zon

afstand binnen hartbereik

de wind draait ergens

altijd weer om

 .

één van de golven

draagt nu zijn naam

de deinende dromen

-nooit meer gewekt

Ik voeg mijn zout toe

aan het zijne

-het is de zee

waarin wij wonen

.

de vlucht

wordt te duur betaald,

,

,

,

 

Read Full Post »

Een foto en de mooie stem en ballade van Nathalie Merchant… en mijn woorden werden geboren…

Zijn stem was een belofte
van eikenhouten dek en mast
zijn arm getijden getekend
een boei tussen de golven
zijn lach

,

Hij ging de zeven zeeën
voor dromen die we
onuitgesproken deelden
nog hoor ik
in het ruis van de kade
hoe luid hij destijds zweeg

,

Met de tijd in de zeilen
nam het tij hem ons af
en kerfde zonder genade
een eikenhouten dek
en mast

,

Op vloed en vergaan
wiegt zacht een belofte
ik kom storm en wind
en blijf op ons wachten
,

Ik staar naar de morgen
het schip is in zicht,

 

Read Full Post »

Bij werk van Andrew Wyeth ….

Aan de andere kant

van omhuld verlangen

-ver het blauw voorbij-

bloeit vast ongezien

klaproos of klaver

op afgelegen terrein

 

Achter de golven

-het gelaat tegenover-

wachten de palen

om aan te meren

kust waaraan stranden

de sloepen keren

en landinwaarts:

onontdekt goud

 

Aan weerszijden

van de ogen

liggen werelden verscholen

wachtend op dat ene

schip,

,

,

 

 

Read Full Post »

Older Posts »