Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Eenzaamheid’ Category

Na het lezen van Dostojewski’s “Misdaad en straf” …. en met de muziek van Dutilleux nog in mijn oren ( “Timbre, espace, mouvement”).. driedubbel bij van Gogh….

Zij sprak met stem

van vliegerpapier

mag ik de schittering

in jouw ogen zien?

 .

en ben ik dan

zo’n kleine ster

van eeuwen ver zo

onverwacht dichtbij

 .

Haar adem verwaaide

met haar lokken en

woorden mee – zij

droeg het eenzaam

van heelal

 .

En vonken vielen

op het vloerkleed

van zijn zien

verder dieper

dan het netvlies

 .

hem werd de ster

een zon,

,

,

Read Full Post »

In de expositieruimte van de Firma Van Drie (naast de St.Jan in Gouda) vond ik dit diep treffend werk van Annemarie van Hooff.
en woorden….

Leeg draagt de stoel

zachte flarden herinnering

glinstering van toch aanwezig

mens en dier en

licht

.

vol is de leegte van liefde

trouw tot de muur

van mijn dagelijks bestaan

troost in de ogen

mijn gaan

.

We zijn er niet en toch

hangt ons nabeeld in het zwijgen

een zware ademhaling

van gemis en

onlosmakelijk

.

verbonden,

,

,

,

,

 

Read Full Post »

(T)rouw

(T)rouw. Dat was het bijschrift bij een kleine fotoserie van Bart van Buren op Twitter. Foto’s van een nijlgans die waakt bij een gestorven nijlgans. Op een meerpaal….

Zie foto’s, zie gedicht….

Waarom ben je zo stil?
de wind ruist en wacht
op jouw vleugels
het water golft en wacht
op jouw kleuren
om jou te wiegen
de zon tegemoet

Waarom ben je zo stil?
de wind zwijgt – ik vlieg
met één vleugel
het licht strijkt en wacht
op jouw weerschijn
en ik wacht op ons
de zon in de rug,

,

,

,

 

Read Full Post »

Bij heerlijke muziek van Arvo Pärt “Fratres”, dat vorige week door het Rotterdams Philharmonisch Orkest werd uitgevoerd…

Laat de muziek (hieronder)  je even aanraken…. en duik even in deze woorden?

In het duister

dat omarmt en verwerpt

kleeft een melodie

 .

in het uitnodigend niets

troosten lantaarns:

iemand was hier eerder

dan jij

 .

in de stilte is de klank

van herinnering houvast

en iedere voetstap moed

.

de verte is gemaakt van

ruimte – eb en vloed en

iedere stap

even ver

en altijd dichterbij,

,

,

 

 

Read Full Post »

(bij een foto van Richard Kiewiet)

richardkiewiet_20170108

hier

zijn wij

met alles

alleen

wil jij 

met mij?

kijken naar de horizon

van bestaan

-staren

over grenzen

van het nu en dan

 .

samen het licht

verzamelen

en het nabeeld

in ons etsen

gekerfd

met alles

alleen

wij waren

hier,

,

,

 

Read Full Post »

Kaarjesavond in Gouda…. dichterbij de hoop.

kaarsen

Als de kaarsen doven

is de stilte nog iets stiller

als het licht weer uitgaat

ben jij

nog steeds ver weg

als de vlammen

niet meer dansen

dans ik de tango

met wat er van mij rest

pirouette van een afscheid

einde van de herfst

De boom zwijgt

-zijn stem

ligt als bladeren op de grond

 .

Vogels vliegen bomen

zuidwaartse lijnen in de lucht

Troost reikt verder

dan enige kaars ooit

We zingen de lampjes

en voelen de weeën

zo dichtbij de geboorte

zo dichtbij

,

,

,

 

Read Full Post »

(bij een foto van @GilenLinn)

blad_gilenlinn

Even dreef ik voorbij

losgelaten door wie mij droeg

tijd die mij vroeg te komen

nu te gaan

ving mij in de palmen van de wind

en het wervelend bestaan verschoof

zoals tijd stroomt

en steeds weer aarde vindt

 ,

Waar ik ver van tak en stam

het water buiten mij ontmoet

zie ik mijzelf als schaduw

in rimpels van oud licht

en Narcissus’ bruine gloed

gaat aan mijn zicht voorbij

Het helderziende stromen

draagt mij naar de adem toe

zoals ik jou de zuurstof schonk

-de zon vang ik nog steeds-

het welkom in het afscheid is warm

ook als jij straks

mijn groen vergeet   

even dreef ik voorbij

en zag je mij,

,

,

,

 

Read Full Post »

Older Posts »