Overal heen

Onlangs een heel inspirerende lezing bijgewoond van Leo Samama, die zijn gehoor meenam in de geschiedenis van kunst, politiek en muziek rondom de Manfred Symfonie van Pjotr Iljits Tjaikovski. Groots hoe veel meer muziek je hoort als je even bij de hand wordt genomen…

Het Manfred verhaal boeit me. Misschien ook juist in deze veertigdagentijd? Er rijpte een pijnlijk gedicht.
Als voorbereiding voor hen die vanavond en morgen naar de Doelen gaan voor de uitvoering van dit meesterstuk door het Rotterdams Philharmonisch Orkest o.l.v. Jaap van Zweden? Luister zeker even (hieronder) naar een stukje “Manfred”!

(met schilderij van Thomas Cole (“Scene from Manfred”)

Cole_Thomas_Scene_from_-Manfred_1833

Na het struikelen het vallen

na de diepte de vlucht

kieren te zoeken

in een rotsen hemel

of was het aarde

die in mij verzucht?

.

Hooggebergte

van het zwijgen

overdonderende kracht

in kletterende stilte

kolkend de vragen

vergrendeld de nacht

.

Kan ik mij schaven

aan magie, struik en steen

vergeving in vertes vinden

-spiegelingen water

breken mij verschrikt

en stromen de splinters

.

overal heen

vergankelijk, het sterven

lijkt niet moeilijk

onvergeven leegte

is in diepte en hoogte

overal één,

,

,

,

 

Stil refrein (Binnentreden in het lijden -14-)

In het graf gelegd… (luister zeker hierna ook even naar de muziek van Arvo Pärt)

14_InHetGrafGelegd

Wij omwikkelen verlatenheid

en verstenen ons verdriet

 .

Neergelegd  

bij het onafwendbaar

laatste zorg lege kamer

-een wond te vers

gisteren nog samen

aanvaarding ondanks verleden

-aan niet te vatten liefde

gehecht

 

Eén nacht zonder

etmaal zonder

altijd toch

dat stil refrein

licht breekt onze tranen

zwakte steunt de twijfel

-de steen is niet het eind,

,

Met muziek van Arvo Pärt, (Spiegel im Spiegel) die de stilte spreekt…  

Niet van de macht (Binnentreden in het lijden -13-)

Van het kruis genomen.

13_VanHetKruisGenomen

Niet van de macht

ben jij

van de grote holle frasen

niet van de straf

die de onmacht

sprak

 ,

Wij balsemen de herinnering

een gehavend lichaam

dat de tijd ons keert

koestering van warme woorden

een tedere omarming

voel alsjeblieft het leven weer..

. 

Maar … stil blijf je

-ergens

achter een gesloten poort

-liefde die zorgt

en hoop

een vervlogen woord?

,

,

,

De muziek van Adrian Snell toegevoegd. Uit the Passion (Solo)… “Golgotha”

Voor zoveel barsten (Binnentreden in het lijden -12-)

Wij sterven.

12_JezusSterft

Verzoend

na het kruisen

van de wegen

adem met de ademgever

Eeuwige met de tijd

 .

één gebrokene

voor zoveel barsten

ondoorzichtig glas

één geslagene

voor zoveel lijden

hij kent het zwijgen

van mijn last

 .

Vrijgesproken laat ik los

-in het holst

van de ontzwangerde nacht

fluistert hij nog

ik ben

het is

volbracht,

,

,

 

 

Ik herken u (Binnentreden in het lijden -11-)

Aan het kruis geslagen.

11_AanHetKruisGeslagen

Overgegeven

niets meer te vatten en

nergens meer te gaan

machteloze liefde

het einde van de zin

de luister afgedaan

.

Neergelegd bij het einde

rechtop staan schreeuwt de pijn

-de straf van tijd en adem

en van het anders zijn

 .

Ik herken u in ontelbare doden

in angst, in windstreken stemmen

-de levensvrees voorbij

Ik herken u in het ziekbed

Overgegeven onbekende

U

bent bekend met mij,

,

,