Overal heen

Onlangs een heel inspirerende lezing bijgewoond van Leo Samama, die zijn gehoor meenam in de geschiedenis van kunst, politiek en muziek rondom de Manfred Symfonie van Pjotr Iljits Tjaikovski. Groots hoe veel meer muziek je hoort als je even bij de hand wordt genomen…

Het Manfred verhaal boeit me. Misschien ook juist in deze veertigdagentijd? Er rijpte een pijnlijk gedicht.
Als voorbereiding voor hen die vanavond en morgen naar de Doelen gaan voor de uitvoering van dit meesterstuk door het Rotterdams Philharmonisch Orkest o.l.v. Jaap van Zweden? Luister zeker even (hieronder) naar een stukje “Manfred”!

(met schilderij van Thomas Cole (“Scene from Manfred”)

Cole_Thomas_Scene_from_-Manfred_1833

Na het struikelen het vallen

na de diepte de vlucht

kieren te zoeken

in een rotsen hemel

of was het aarde

die in mij verzucht?

.

Hooggebergte

van het zwijgen

overdonderende kracht

in kletterende stilte

kolkend de vragen

vergrendeld de nacht

.

Kan ik mij schaven

aan magie, struik en steen

vergeving in vertes vinden

-spiegelingen water

breken mij verschrikt

en stromen de splinters

.

overal heen

vergankelijk, het sterven

lijkt niet moeilijk

onvergeven leegte

is in diepte en hoogte

overal één,

,

,

,

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.