Feeds:
Berichten
Reacties

Schromend hoopvol

Bij een klaproos uit de hand van Belinda Put ….

Omringd door

kabbelend lauw water

in de warmte

van vergeten -in

de stroom van zeurend gemis

,

komt een zaadje hoop tot leven

vindt de aarde licht

en kwetsbaar zin

,

na het afscheid

van een droom

wordt het bloedrood gewekt

en zichtbaar

zingt de kleur het toen

schromend hoopvol

de toekomst in,

,

,

 

Tijdloos, dus even

Kort licht

het schermpje

zwijgend op

-als de tijd weer

even bevriest

 

een ting -een fluitje

een pringeltje klinkt

ogenblik glans

een oogwenk jij

kruimeltjes wereld

in prisma’s kleur

tot die ontdooit

en jij weer verliest

 

Tijd is een

sieraad

met schakels van even

schitter tot schitter

van wens tot illusie

waar zijn de zinnen

die blijven beleven?

 

Bij werk van Andrew Wyeth ….

Aan de andere kant

van omhuld verlangen

-ver het blauw voorbij-

bloeit vast ongezien

klaproos of klaver

op afgelegen terrein

 

Achter de golven

-het gelaat tegenover-

wachten de palen

om aan te meren

kust waaraan stranden

de sloepen keren

en landinwaarts:

onontdekt goud

 

Aan weerszijden

van de ogen

liggen werelden verscholen

wachtend op dat ene

schip,

,

,

 

 

Bij een foto van Marylou (Natuurfreak)

Diepte vindt diepte

zegt zonlicht en verte

zijn wortels verweven

in één en dezelfde

 

Adem vindt adem

van knop tot bloesem

verlangen naar licht

dat danst op het groen

 

Leven vindt leven

met ieder zijn eigen

getijden in zicht

 

inweg vindt uitweg

het wonder beweegt

en hij speelt zichzelf,

,

,

 

 

Zonen en dochters

4 mei vandaag. Dodenherdenking….
En ik herdenk het leven mee…. (met klaprozen van Gerald Schuil)

Altijd blijven zij

zonen en dochters

 

In de tijd stolden de stemmen

ze losten op in vloeibare dagen

ontwende tranen -de aarde

staat

geen ogenblik stil

 

diep van binnen echter

is er geen zwijgen

vrijheid is van hun leven vol

die luistert

die hun spreken herkent

 

niemand is zonder naam

altijd blijven zij

gekend,

,

,

,

,

 

Mijn hemel!

Bij een foto van de Zeeuwse Lieke Anna, wiens werk momenteel ook in Unit4Art (Gouda, tegenover het station) hangt en staat…

Hemelkleuren_LiekeAnna

Mijn hemel!

hoe hebben ze jou gekleurd?

gedoodverfd terwijl

zo veel leven

begrepen terwijl

zoveel onbevat

 

Kom hier

daar mag je

zijn in vermoeden

mijn armen toch

te kort

om te kwasten

maar jij

 

Helder mij op

uit vragen gestegen

schilder mij duister

en licht met jou mee

hemel de aarde

tot een wij

verweven

 

even kwetsbaar

als jij,

,

,

,

 

Bij een tweede werk van Emil Nolde…

Luister – het verhaal zingt
in de wolken
over een diepdonker zwart oneindig
het licht van een zon
(een eenzame lamp
in beginloze nacht)

aarde
en daarbij
de schijn van maan

Zij draaide om het draaien
en ving bij tijd en wijle
het groeiend dan weer krimpend
licht
aantrekkelijk scheen ze
kwartiermaakster in de eeuwigheid

en de zee oneindig zee
het diepe donkerblauw
dat had haar lief en stroomde
op haar wenken
golven van verlangen
om zijn liefde uit te leggen

Luister – het verhaal vloeit
in witte ruis en tinten
tij van bruisend komen en gaan:

de zeven oceanen trokken ooit
van de aarde naar de maan
maar hoe zij zich ook in wolken
hulden,
los van hun bedding
konden zij niet komen
kolkend stortten zij neer

en nog steeds
witkoppig onvolkomen
kolkend keren zij weer,

,

,

,