Feeds:
Berichten
Reacties

In het wit

In het wit van zonder woorden

ben jij de vleugels van mijn ziel

deze tak

-waarop seizoenen sterven

en weer opstaan- is jouw aarde

is jouw grond

.

mijn zuurstof is jouw adem

waarop de hemel

grenzeloos

een open deur

.

zwijg met me mee

deel dit moment

vertel mij dan

de wereld

zing mij dan

de kleur,

,

,

 

De (kaas)stad

Omdat het vandaag 31 augustus 2017, de laatste kaasmarkt van het jaar is, wil ik onderstaand gedicht weer even op de markt brengen ….

Het zindert

tussen sluis en singel

tussen poëzie en plateel

tussen chocolade en fabriek

het rode

en de leeuw

Het hangt

tussen waag en kaas

en Haarlem en kort

tussen hart en groen

de laan

en de sport

Het kleeft

tussen Goejan en waarden

tussen Sint-Jan en moskee

tussen asfalt en haven

handen en open

atelier

Het galmt

tussen koor en carillon

tussen Gouds en getij

het botert

tussen kaarsen en kaas

even pauze en vrij

De mens maakt de stad

schept afstand, verbindt

is zelf cement,

stolperstein en grint

.

Hij betekent het plein

is schepper etaleur

beelden van leven

weerklank en kleur,

,

,

,

 

Kom in de ochtend

Voor alle digitaal delende fotografen en vertellers…..Dank!

(met een foto van Kees Guequierre)

Kom in de ochtend

met je beelden

open mijn dag

met wat jij ziet

,

Laat zon en maan

ook in mij opgaan

op bedauwde bladen

van mijn ziel

,

Kom in de ochtend

met je verzen

open met strofen de

ongerijmdheid van dag

,

Zien wij door mist

en onze vragen

oplichtende hoop

en elkaars pracht,

,

,

 

 

Loslaten

Bij een fraaie foto van de kust van Breskens, uit de hand van Patrick Braat
En een Ierse harp….

,

,

Afscheid in bruisende kus

de zon strijkt zijn klank

als een arm om jou heen

onzichtbaar lonkt de maan

en ik laat je langzaam

los,

,

,

,

,

Pijpenstelen applaus

Een wat ouder gedicht bij een foto van Paul Abspoel.

Pijpenstelen applaus

hoe danken voor de stilte

die de pracht omlijst?

voor een glimlach licht

in druppels

in klaterend korte klanken

ontvankelijk vocht

.

bruisend aardwaartse hemel

in mozaïeken ritme ons

steeds weer dopend

met voeten in de klei

-wat van boven komt

was ons al dichtbij,

,

,

,

Zijn wij beide

Bij een foto van @ErikdePay een opgefleurd ouder gedichtje…

Keizerlijk op purper

vorstelijk het wit

vlinderboom kust vlinder

parels van het licht

.

Toekomstreikend paars

en goud

broos de vleugelslag

in seizoenen zijn wij beide

parels van de dag,

,

,

 

Stenen rondom adem

Een kerkje in de Vogezen. Gestapelde stenen rondom hoop…

.

De aarde voorbij

voelden zij de handen

die hen in verbanden brachten

zichzelf gebleven -de specie

sloot hen naadloos aan elkaar

.

Om de vroomheden te dragen

de klanken te weerklinken

om de stormen te doorstaan

.

Hoe dood zijn stenen

als het zoveel kan verhalen

zoveel leven heeft omvat?

.

Zij slijten de adem

maar dragen de dromen en

vragen

verlangens- de koelte

van oneindig

bestemde onbestemdheid,

,

,