Ontsluierd

Een foto van Rohingya ogen. Een lijden, waar #MeToo te kleine woorden zijn….

Omhuld

maar waarheid

ontsluierd

onthutst

 .

Verhuld

maar doorbroken

de ogen -te veel

gezien

 .

Monddood

maar hun pijn

schreeuwt stilte

ontdroomd

Onafwendbaar

waar hun ogen

vragen – te worden

gehoord,

,

,

 

Tears

While the terror doesn’t stop….

Tears of fragility

trouble my sight

comfort the grieving

in this absent goodbye

.

flames suddenly fade

yet never to cease

in madness of hate

in need of mercy

justice and grace

.

words are too hollow

just a shoulder

to be,

,

,

 

Staal drijft

kwetsbaarheid van onmacht
kracht van het inzien van zwakte
het wonderlijk gewone….

,

Goed komen

snijdt soms diep

tijd verzinkt

in traag geduld

 ,

Laten wiegen op

de golven – wind

te vangen in

gelittekende zeilen

 ,

Goed is,

wat al is vervuld

goed gelast -de

stalen hoop

blijft drijven,

,

,

 

Trouw

Het Erasmusboek in het Museum Gouda met werk van Mieke de Haan….
Iedere tekening… geïnspireerd en inspirerend.

 

Spiegeling spiegeling
in de zee
wie is de golf?
wie volgt gedwee?

.

Breek het licht
in duizend klanken
aarde wil de aarde
danken

.

Vingerwijzing
naar oneindig
kleur verzwaart
in tegen strijdig

.

Trouw wil ik
het denken wezen
noch uitgeloofd
noch uitgelezen,

,

,

 

In het licht van

Een prachtwerk van (alweer) Mieke de Haan. Bij Erasmus.
Inspirerend.
,

Mens te zijn

in het licht van

mens te zijn

in het onzeker

weten

wie je bent

,

Mens te zijn

in het licht van

licht te zijn

in vermoeden

klein

te zijn in groot,

,

,

,

 

Van het woord dat op zijn klank wachtte

Wanneer wordt het zien poëzien en horen we elkaars versen?

Welk woord

is nog niet gevangen

en wacht nog

op de zin?

 ,

Welke zin

is nog niet gezegd

en wacht nog

op een mond

 ,

Welke mond

heeft nog niet gesproken

en wacht nog

op een oor?

Welk oor

is nog niet geopend

en wacht nog

op een barst?

, 

Wanneer barst

de cocon open

ontpopt de rups

tot poëzie?

,

 

 

 

 

Tevoorschijn

Vandaag is het “Coming out day”.
Vergezocht? Of toch meeromvattender en dichterbij dan je denkt?

deuren_pabspoel_11052016(foto: Paul Abspoel)

Kom uit je kast -kruip

er van tussen

motteballen rollen

uit het nauw

 .

Kom uit je kast -zie

tussen de kieren

iemand houdt gewoon

van jou

Recht je rug en

recht je blik

-iemand die in jou

gelooft

Leven is niet

om tussen zes houten

platen

te worden gedoofd,

,

,

,

,

 

Struikelend herinneren

Vier mei. De kracht van herinnering te vieren. Het herinneren te delen. We zijn even stil. En proosten zachtjes L’Chaim! Op het leven dat in onze straten leefde. We herdenken aarzelend het leven, maar hun levens zijn dat waard!

Met Stolpersteine in Gouda en in zoveel plaatsen….
Stolpersteine Stadskanaal

Zo hard de steen

in onze hand

een diepe wond

 .

afgrond die wij zijn

ontmaskerd

stille schuld die

 .

schreeuwt of zwijgt

tot stervens toe

vergeet

verschoven open

steen tot leven

ieders grond

in herinnerde klinkers

struikelen namen

de huizen in

klinkende stemmen

glimlach verbeelding

ongeschonden

 .

even maar,

,

stolpersteine Gouda

Kou, in warme lijnen

Een wat ouder gedicht. Met een filmpje dat mij nog steeds raakt. Kunnen wij verder luisteren dan de woorden? De armoede zien?

.Hand

Neem mijn hand

in de diepte van mijn woord

schets ik mijn kou in warme lijnen

speel mineur in frivole harmonie

omhul natte wimpers met regenbogen glinstering

balanceer kwetsbaar op het lettergrepen koord

.

Neem mijn waarheid, de wereld draait

van het harde beton de scherpte geslepen

mijn maaltijd gebogen knieën ontvangen

werkelijkheid een spel alleen te spelen

waar is de oogst, als tijd slechts tranen zaait?

.

Wie houdt mijn hand vast

als ik waarheid wakker word?

,

,

Eerste kaars

Eerste advent vandaag. De eerste van de vier weken voor Kerst. En 16 december 2016 is het weer Kaarsjesavond in Gouda!
Daarom een viertal kleine dichtjes. Om een open tijd te hebben….

bron: http://nl.aliexpress.com/w/wholesale-painting-flames.html

3-PieceCandle

Ik steek je aan

eerste van zovele

-een eerste kaars die brandt

en oplicht in beklemmend zwart

zoveel waxine flakkering

vonkjes

gebroken herinnering

.

een eerste kaars die brandt

en zoveel glinstering dooft

zwijgende tochten, tranen

licht

zijn wij elkaar

beloofd,

,

,

,