Tussen wal en schip


De kade is de grens

tussen nu en later

gesteld is zij de vraag

en antwoord tegelijk

 

de wal is wens en keuze

de toekomst golft

op dromen getijden

en mijn denken struikelt

 

over mijzelf en beide

 

over touwen die wachten

op hun schepen gedachten

die de verte verkenden

en hun ankers verloren

 

maar de ruimte wonnen,

 

het zwijgen is de grens

tussen toon en stilte

-klank van vermoeden

en het touw dat ik pak,

,

,

,

 

Tijdgeworden

Om het jaar mee in te gaan….. Weerschijn wens zijn wij….

wp-1483017790408.jpg

Uit tijdloos

stilte, stof en water

tijdgeworden wens

.

even licht

uit woordloos schemer

weerklank ben jij

mens,

 ,

—-

 ,

From timeless

silence, water and dust

wish incarnated view

 .

a lifetime light

from wordless dusk

reflection you are

you,

,

,

 

 

We bloom alike (de bloem en ik)

An artwork from Robert Bohan I encountered via Twitter.
The I – Thou moment (Buber) asked for my words… and here they are….

Een werk van Robert Bohan dat ik vond via Twitter.  Het Ik-Jij moment (Buber) vroeg om mijn woorden… bij deze….(met het  Nederlandse dichtsel eronder)

De bloem_RobBohan

I am a swirling echo

of a vivid blooming earth

rainbow perspectives rooted

in a patient opague soil

feed me with your glances

make my colors whole

.

I am your color companion

subject to the same light

reflection of the dust we were

-time, crystallized alive

let us be us a little while

to recognize our smiles

.

and find we bloom alike,

,

~~~~~~

 

Een zweem van echo ben ik
van levend bloeibare bodem
regenbogen vertes geworteld
in dichtbij donkere aarde
wek mij met jouw kijken
schenk mijn kleuren waarde

Deelgenoot van kleur ben ik
beschenen door hetzelfde licht
weerklank van stof dat in ons
oneindigheid bracht tot leven
Laat ons het ogenblik ons zijn
om in elkaars glimlach te groeien

te zien dat we soortgelijk bloeien,

,

~~~~~~

,,

,

,

Waar je luistert

Het lezen van “Mijn heldere afgrond” van Christian Wiman brengt het leven in seconden pijnlijk mooi onder woorden. Ik herken en voel de vraag naar leven… (met de glinstering van een foto van een creatieve Anne)

GlinsteringInhetWater

Waar je luistert

is stilte geen stilte

meer

de wereld in je hoofd

is niet te stillen

de honger naar zijn

zo vervaagd -een onbekend

verlies

snippers verwondering

verlichten de sluier

tillen het tipje

een ogenblik op

-schaduwen van

een koele bries

 .

Waar je kijkt

is afwezigheid niet meer

aanwezig

je kijkt met jezelf

onomkeerbaar wonder

in noodzaak van stilstaan

aanschouw je

-ontjaagd

de adem overweldigd

door het woordloos bijzonder

dat achter jou ligt en

het alledaags,

,

,

 

 

Te groot

Een morgengedachte, waarbij ik de kwetsbaarheid ten volle heb gezet van een foto van Paul Abspoel (al zoveel jaren een “foto-inspirator”) ….

luchtbel_PAbspoel

U past niet

in het blikveld van mijn lezen

mijn zien te klein, de woorden

verkleuren

in mijn oog

.

U past niet

in de regelafstand van mijn schrijven

de inkt te vloeibaar, de pen te vast

mijn hand beperkt, de zinnen

mij te eigen

de marges van mijn denken

zijn te smal

.

onafdrukbaar is uw wezen

als uw wezen mij al een wezen zijn kan

maar aan wezig

meer dan tijd

vermoed ik

weet ik

u,

,

,

Incognito

Geïnspireerd door Heschel en ondersteund door een foto van de Oosterschelde (van de hand van Nando Harmsen, zie hier zijn site en hier een mooie Zeeland fotoserie!).

Zeeland_Licht_Oosterschelde

In jouw woorden wil ik wonen

jouw lippen voelen

als jij het heden spreekt

de zachte trilling wil ik wezen

van jouw glimlach

fluisterklank ik zou

golven willen breken

seizoenen samen delen

gerust zijn in de nacht

 .

En ik mag

heel dichtbij zijn

dichter dan een dichter kan

ruimte in het nauw

ik mag de ander zijn

en zonlicht

op mijn armen vangen

en dan teruggeven

aan jou,

,

,

Heschel, zand en ’t strange

Om ook even de aandacht te vestigen op enkel nieuwe bijdragen op mijn andere blogpagina’s. ..
In de vakantie las ik A.J. Heschel en vond o.a.

Er zijn uren die vergaan en uren die opgaan in onvergankelijkheid

In de veelheid van inspiratie heb ik hierop twee gedichten geschreven. Mijmeringen bij het zand in een zandloper en het zand op het strand… met twee bijzondere schilderijen.
De twee gedichten staan volgend op elkaar op mijn pagina “VersGeschreven“.

,

,

 

Met vaste hand (psalmoïek 101)

Over de drempel van een hondertal… Psalm 101 schept mij het beeld van iemand die de eer van God aan het hart gaat. Iemand die dat licht op alle plekken wil laten schijnen. Hoe lastig ook…

Handen_mozaiek_klein_WKalkman

Met vaste hand

en een lied

De knop ontvouwt zich

aan dag en dauw

leven ontspruit

aan geschoffelde aarde

kleur tekent zich af

tegen het grauw

van wat was

ik

snoei de bomen

hark het vergane

veeg de bladeren

en zaag de takken

die de zon zoeken

en haar verbergen

tegelijk

ik wied het onkruid

bind de stengels

voed en sproei

ontgin de grond

en zaai de aarde

met toekomst en

u

bent de stem

die klinkt uit het ruisen

woorden die telkens

ontluiken en groeien

tot onze

tuin ons gezicht

aarde onder nagels

modder op de knieën

al

in mijn zien

komt u aan het licht,

,

,

 

Gezocht

Onlangs ontving ik een pakket met flessen Tongval. Een nieuw gebrouwen bier met een verhaal. En met muziek van At the Close of Every Day.

Tussen de proppen papier waarmee de flessen waren ingepakt vond ik iets bijzonders…. Is het van u of is het van jou?

SAMSUNG CAMERA PICTURES

Gezocht:

Door omstandigheden van verlies:

extremiteit die van aanpak

en aanraken weet

die mijn arm kan verlengen en

kan strelen, omvatten

Men keek en dacht:

Oud papier is het slechts

afgescheurd

van kinderlijk mooi werk

tussen frommels reclame

dagelijks nieuws

een met proppen gevulde kerk

 .

maar ik zoek

de verkreukelde

die mij aan de ander doet zien

die mij aan de ander luistert

troost in rafels van rouw

en tussen het verscheurde

de flarden gisteren en nu

vind ik     ,

,

Een wakker worden

Geschreven in Garderen…. en daaraan toegevoegd een monoprint ‘over’ Garderen. Een werk van Dick Grendel “Dansende bomen in het Speulderbos”.  Zie hier zijn mooie website!

dansende bomen Speulderbos2

Getjilp en gekoer vullen het linnen

zonlicht kruipt

door de bladen van de linde

zachtgroen gras ademt zilveren parels

-de nacht ontmanteld

een lichte jas

 .

De duiven verbinden zich

aan elkaar en

flinterdunne draden spinrag

wiegen glanzend in de lucht

wind en web en wazig zon

spelen vluchtig spel.  Warmte

vlijt zich op mijn hoofd

kan de dauw verlangens lessen?

kan beweging stilte kennen?

De wind verwaait mij flarden

het starten van een auto

de verte komt dichterbij

mensen kleden hun dag

en trekken uit hun dromen

een ochtendblad valt

als gisteren op vandaag

een dorp ontwaakt

als roerloos dansende bomen

Ik kijk met kleine zindering

om mij heen en glimlach

-deel van de ontmoeting  ben ik

en even stil

verstrengeld stil,

,

,