Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Flavorfestival’ Category

Met op de achtergrond de wandeling van Van Gogh en de dwarrelende blaadjes (en nu even wat sneeuw) er doorheen, luister ik naar de Daughters of Davis (ontdekt op het Flavorfestival!)… “Where do we go….” en ik reik naar het verwaaide groen en geel.

Luister en lees….

Waar naar toe

of waarom blijven?

De bladeren achterna

verdwaald verwaaid

in seizoenen hand

.

Wandelende wortels

winden die de wegen schrijven

zo ver het gezicht, zo na het land

.

Waar naar toe?

Verkleefd met nu

verkleur ik aan het heden

verstrengeld in wat ik zaaide

staan mijn voeten lopend stil

.

Neem mijn hand en laat mij lopen

jouw weten en jouw wenken

zijn mij de weg verschil,

,

vangogh_thewalk_falling-leaves.jpg

Read Full Post »

Naar aanleiding van het lied “the Killing” van the Violet Burning (zie de link hieronder), dat op het Flavorfestival diepe indruk maakte… (met het slaan van spijkers op de achtergrond)…

Hout2

Hout, steen en mijn hand

.

Spijkers doorklieven het splinterende hout

verbinden adem met onafwendbaar lot

Rood stolt een stem op een boom van leven

waarheid wordt eenzaam

niet ontvangen gegeven

sterven alle motieven in een tranen grot

.

Stille wensen doorklieven wachtende wanden

bewegen het licht door ontsluitende  barst

over lijden schuiven perspectieven van leven

woorden van vrijspraak

door liefde gedreven?

een verrezen stem die weerstanden tart

.

en bevrijdend licht dat ons duister brak,

,

Read Full Post »

Ik ben meer dan alles wat ik heb verloren (en ja), ik ben het verst weg van huis (denk ik) maar ik ben dichter bij waar ik hoor te zijn

En nu voor even wat ruigs. Kijk en luister even naar Listener, een driemand formatie uit de VS met een geheel eigen sound en pijnlijke, scherpe teksten. Gisteravond in Dordrecht, eerder o.a. in Leiden en in het verleden op het Flevofestival. Via Bandcamp (deze link) kan je hun nieuwste cd beluisteren.
Van één van de nummers heb ik een eenvoudige vertaling hieronder gezet: Good news first (to numb the pain).
Bijt er even doorheen enne… raakt jou iets in de tekst?

Beste overlevers en toekomst overlevers: Ik denk dat we ons eigen soort van hel maken. Als we al van iemand gaan houden, wie dan ook, waarom dan niet starten met onszelf en zien wat dat ons brengt. Verliezen doet je groeien.
Wil jij verliezen met mij? Groeien helpt je om te winnen. Wil jij verliezen met mij?
Oh de dingen die je gezien hebt, die ik niet heb gezien, maar ik geloof je. Geloof je mij? En ik bedoel het niet slecht, maar moge de beste rampen over je komen. We hebben elkaar aanzienlijk meer wél nodig dan niet. Mijn vrienden mijn familie ik kan jullie niet houden, jullie zijn van jezelf, maar ik vul mijn hart met jullie en weeg het, dus ga ik nooit. Of misschien neem ik jullie met me mee, zodat ik nooit echt alleen ben. Hier op deze levensfasen, deze tijdelijke woningen.
Goed nieuws eerst. Goed nieuws eerst om de pijn te verdoven.

Beste gelovers en toekomst gelovers: Wij kunnen elkaar niet gevangen houden. Als dat het is dat we dienen, dan is dat wat verdienen. Ja God spreekt soms nooit, maar dan –soms- proberen we niet te luisteren. Verliezen doet je groeien.
Wil jij verliezen met mij? Groeien helpt je om te winnen. Wil jij verliezen met mij?
De bomen van het woud groeien samen hoog, waarom wij dan niet? Wij zijn elkaars voorbijgaande momenten: vasthouden, loslaten, openen en weer sluiten. Zoals jij bent de lucht die ik adem, maar weken en werelden verwijderd. Levend in de toekomst, waarover wij vroeger praatten.
Goed nieuws eerst. Goed nieuws eerst om de pijn te verdoven.

Beste doeners en toekomst doeners: We zullen alles krijgen wat kunnen nemen. Dus neem het, gebruik het en door het misbruik maken we onze eigen soort kracht. Verliezen doet je groeien.
Wil jij verliezen met mij? Groeien helpt je om te winnen. Wil jij verliezen met mij?
En ik heb het misschien mis, het is maar een vermoeden. Ik ben meer dan alles wat ik heb verloren (en ja), ik ben het verst weg van huis (denk ik) maar ik ben dichter bij waar ik hoor te zijn. Dichter bij vrede dan ik mogelijk ooit zal zijn. Nou, ik heb het meeste van dit jaar weer overleefd, maar het is lastig vast houden met je vingers gekruist.
Goed nieuws eerst. Goed nieuws eerst om de pijn te verdoven.

Beste overlevers en toekomst overlevers: Jullie zijn verbazingwekkend. Jullie zijn belangrijk. Doelgericht gebrekkig, gelittekend. Ik hou van jullie omdat jullie perfect zijn en bij alles wat van mij resteert. Verliezen doet je groeien.
Wil jij met mij verliezen? Verliezen doet je groeien. Wil jij verliezen met mij?
Goed nieuws eerst. Goed nieuws eerst om de pijn te verdoven. (en op mijn beste dagen, dus kan ik het aan).

Read Full Post »

Enkele jaren geleden was er een fotoBroken Jesus_PAbspoel (“Broken Jesus” van Paul Abspoel), waarbij ik het hieronderstaande gedicht schreef.  De link daarna met Neal Morse van het album Testimony volgt uit dan weer uit zijn tekst…

Sleeping Jesus
Awaken in the man
Send your spirit
Touch him with your hand
He can’t feel you
He cannot reason why
Sleeping Jesus
He’s reaching for the sky
.
Lees, luister en kijk. Muziek roept om muziek ;>)

Ik wil mijn hand wel op je leggen

met jouw schouder verbonden zijn

Ik wil mijn hand wel laten zien

de wond die jij mij kostte

de hand die heel wat torste

schrijven in jouw zand

misschien

.

Wil jij mijn arm wezen, de hand

die troost, bemoedigt en er is

Wil jij je ogen open doen en zien

de wond die mij de ander kostte

dat hart dat heel wat torste

zijn verlangen naar Mij in jou

misschien

?

Read Full Post »

DSC01128

Het lezen van een ‘reportage’ in de Trouw van 19 augustus over “ravende christenen” op het Flavorfestival zette bij mij iets in beweging, waaraan ik even woorden aan wil geven.

Vooreerst omdat ik zelf ook deel was van het Flavorfestival dat een verkleinde voortzetting is van het vorig jaar gestopte Flevofestival. Dat festival was in zekere zin  uit zijn jasje gegroeid en kon het niet meer rooien. Of beter: ze kwamen niet meer uit het rooie. Vanuit de medewerkers (die zich vaak al jaren inzetten voor het Flevofestival) kwam het initiatief om een soort doorstart te maken. Financieel behapbaar, kleiner, maar toch zeker met de smaak en sfeer van het Flevofestival. Een totaalfestival voor jongeren, gelovigen, levensgenieters, twijfelaars, lastig-gelovigen, realisten en allerhande combinaties daarvan. Drie dagen bol staand van muziek van allerlei soort, creatieve uitingen, sprekers van peper tot zout, film enzovoorts. Ik was daar deel van – bezoeker, (nog) geen medewerker – en heb ondanks mijn leeftijd (..) daar genoten van de muziek, de ontmoeting en de sfeer. Voor de organisatie zal deze doorstart een hele opgave zijn geweest en moest men met relatief weinig medewerkers een hoop werk verzetten, vindingrijk en met een hoop improvisatie. Er zullen meerdere mitsen en maren zijn, maar het resultaat mocht er dan ook zeker zijn!

En dat brengt me bij een andere reden om in de pen te gaan na het lezen van het Trouw artikel, ik miste daarin de waardering voor het Flavorfestival als geheel. Overigens -ik kan er overheen hebben  gelezen – maar in de krant heb ik daar sowieso niet veel over gezien. Een groepje relschoppers staat breed uitgemeten in de krant, maar het bijeenkomen van duizenden (want uiteindelijk waren er toch zo’n kleine twee-en-een half duizend man) mensen in een positieve sfeer en zonder allerhande gerommel haalt de krant amper tot niet. Dat was natuurlijk al zo met het Flevofestival, maar toch… het doet mijns inziens onrecht aan het positieve appél dat er van een dergelijk festival uitgaat.

Nog één reden waarom ik me voelde aangesproken door het krantenartikel: ik stond zelf ook op de foto naast het artikel. ;>) Althans, dat denk ik zo, ik heb het uur ook doorleefd. De Loudturgy die o.a. (of met name) door Rik Zutphen is samengesteld, herkende ik echter amper in het schrijfsel.  Het geheel van de “samenkomst” verliep van groet tot zegen en was doorspekt met muziek, ritme, Bijbellezing, gesproken woord en zang. Het genoemde “schreeuwen” was zeker niet de rode draad van de Loudturgy. Wel een bijbelse boodschap dat het geloof in God vorm mag vinden in het dagelijks leven, dat het je leven kan doordrenken en je verantwoordelijkheid geeft. Los komen van de schone schijn, de vrijheid voelen jezelf te zijn – geliefd en geroepen, het herkennen van de ander in jezelf en jezelf in de ander, je zwakheid te erkennen en te leven in hoop en omarming. Die elementen proefde ik sterk in de teksten en gebeden. Maar, uiteraard moet je ook wel iets in de muziek vinden om een Loudturgy mee te voelen. Het is natuurlijk “persoonlijk”, daarom: mocht je ooit in de gelegenheid zijn om dit mee te maken, kan ik het zeker aanbevelen. Om ook hier de flavor van te proeven.

Goed beschouwd komt het Trouw artikel niet veel verder dan tot een weinig dimensionale zakelijke weergave van iets dat op afstand is waargenomen en een poging om één en ander in een hokje te plaatsen. Daarbij onrecht doende aan de veelkleurige en veelvormige verscheidenheid van mensen die zich hier – op eigen wijze weliswaar- verbonden aan de liefde van God en de oproep van Jezus tot genade en gerechtigheid. “Christ has nobody (than ours)”….. In een zekere zin was dát de rode draad van het het FlavorFestival. Come together (and go). Om maar beweging, handen en voeten aan je geloof te geven!

Wat mij betreft verdienen de doorstarters van het festival een pluim en vind ik de wetenschap dat voor 2014 het Flavorfestival weer georganiseerd wordt een prettig vooruitzicht.

Read Full Post »

Afgelopen weekend heeft het Flavorfestival in Liempde mij weer met diverse muziek verrast. Het festival is een mooi opgezette (klein en gemoedelijke) voortzetting van het Flevofestival. Het smaakt goed en smaakt naar meer!

Eén van de verrassingen voor mij waren de Daughters of Davis, twee vriendelijke jongedames (zusters, inderdaad) die een heel eigen stemgeluid lieten horen. Luister hieronder maar eens en lees mijn gedicht dat hierdoor geïnspireerd is.

Waar staat overmorgen

de afdruk van mijn voeten?

Waar ben ik

een kleine zonsopgang

en raap het gevallen duister op?

Waar weerklinken morgen

mijn handen in herinnering en hart?

Waar hoort mijn luisteren

onuitgesproken woorden

op de bladspiegel van ons alledag?

Waar geeft morgen

mijn mond een klank

aan luister in de stilte

en stemmenloze pijn

Wanneer is morgen gisteren

en waar

mag ik nu dan zijn

?

Read Full Post »