Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Dietske van Winkelhoff’ Category

Troost. Een arm op je schouder. En mogen zijn, na het scharnierpunt van de tijd…

(met een schilderij van Dietske van Winkelhoff)

op deze oever van tijd

 ,

het licht gaat op en 

onder – een stapeltje verkreukte

bloesemblaadjes

van een te gauw vergeten 

seizoen

een handje gedeukte

dromen  -hunkering

naar wat was

en ooit zou komen

 ,

licht is wrakhout, wiegend

op eb en vloed

(de duinen kalven

langzaam af)

 ,

ik klamp me vast

aan tijd en hoop

Ik sprokkel kristallen

tussen mijn tranen

en bind mijn hart

aan liefde en leven

aan jou

op deze oever van mogen-zijn

lopen we samen, 

(hoop duldt de tijd)

,

,

 

Read Full Post »

De laatste maanden overleden verschillende ouders van mensen rondom mijn leeftijd en jonger. Dat stemt stil.
Troost aan hen.

Bij dit schilderwerk van Dietske van Winkelhoff (Psalm 23) schreef ik het breekbare en de belofte over lijden en over leven.
De ruimte te gaan. Voor beiden.

dvwinkelhoff_psalm23

De wereld is een beetje leger

de stilte is een beetje stiller

andere voetstappen in het zand

groen blijft groen -seizoenen

dwalen, dwarrelen, stromen

de bomen -zij kennen

ook hun tijd

 ,

Jij bent nog dichterbijer

dan de vlekken op mijn vel

ik ben wat wezer nu en ouder zelf

aan jou ontbreekt nu niets,

aan mij ontbreek jij  -toch:

kalme kleuren -water

troost de tijd

 ,

Geworteld zijn de paden steviger

de grond met ons verzadigder

beloftes klinken in de dalen

bloei blijft bloei – de hoop

blijft vruchtbaar – glimlach

door de tranen – stralen

van een hoeder

alle tijd,

,

,

,

 

Read Full Post »

Bij een wat ouder schilderij van Dietske van Winkelhoff. Woorden voor vandaag en verder.
DietskevanWinkelhoff_Het-Licht-is-ons-geboren

Lippenrood en

perebloesemwit

marineblauwe muren

in zonnestrelend geel

 ,

de dag een vergezicht

van aquamarijne glans

glinsterend opalen licht

dichtbij -de verte wenkt!

 ,

het harde stro krast

onze huid, de straten

Luister! Liefde fluistert

achter het verdriet van

deuren donkere graven

 ,

altijd weer de hoop,

,

,

,

 

Read Full Post »

Vandaag is het zover. Vanaf vandaag is mijn eerste dichtbundel te verkrijgen bij Jongboek. (Boekhandels kunnen hem aanschaffen via het Centraal Boekhuis, of via mij).

Een bundel waarin ik bij schilder- beeldhouw- en fotografiekunst woorden schreef. In de kunst ontdek je de kunstenaar, maar in het zien ontdek je ook iets van jezelf..

Daar ben je ….

Daarbenje_cover

 

 

 

 

 

 

 

 

Read Full Post »

Dwars door alle drukte van het dagelijks werk, gezinsbewegingen, een dichtersavond, stadsgedichten, harde regens, warme dagen en korte nachten, gaat het er van komen. Mijn eerste dichtbundel “Daar ben je” .

Poëzie bij kunst van alle tijden. Zowel oude meesters als kunstenaars van nu. Een serie namen, waar ik fier op ben, dat ik werken van hen mag publiceren met een gedicht van mij ernaast: Claudia Huft, Kees van de Ven, Cécille Hessels, Dietske van Winkelhoff, Wouter Stips, Paul Abspoel, Lotta Blokker, Jook Verschoor, Maaike Hoonhout, Lotte Teusink, Ismay Kaiser, Heleen Janssens, Hester Nijhoff en Marleen B. Berg.

De proefdruk (via Jongboek) zag er goed uit. 🙂 Nog even dus…. maar zó ziet hij eruit!

Daarbenje_cover

Metgezel

.

Woorden zijn mij metgezel

ze dromen mij

              de wegen wakker

ze wekken mij

              de dag voorbij

ze lopen mee

op spoor van luister

vederlicht

in stralend duister

een ongehoord gesprek ….

 

.

.

.

.

 

 

Read Full Post »

Een mijmering die ik schreef afgelopen zomervakantie. Een samenkomen van gedachten uit verschillende aanleidingen. Bijna niet anders dan te koppelen aan een werk van Dietske van Winkelhoff (aan wiens werk ik al heel wat gedichten heb verbonden) “Zijn wie je bent”.

Om het geheel compleet te maken heb ik onder het gedicht nog een link toegevoegd naar Capercaillie “Fear a’ Bhàta” (the Boatman). Klik hier even op, om van de melancholie en liefde te genieten.

DietskevanWinkelhoff_ZijnWieJeBent

hij is stilte,

in wie de melodie

van dankbaar klinkt

hij is licht,

in wie het duister

in het maanschijn zinkt

hij is hoop,

in wie de wanhoop

het ongezien vertrouwt

hij is ruimte,

in wie beklemming

door de diepte wordt ontvouwd

hij is heel,

in wie rafels en de gaten

deelgenoot mogen zijn

hij is stem,

in wie het zwijgen

een gelaat verkrijgt

hij is thuis,

die ommuurd dakloos

zich toch verbonden weet

hij is ontmoeting,

in wie het vertrek

een belofte heeft

.

die in het wij een samen vindt

.

hij is melodie,

in wie de stilte

van verwondering zingt,

,

,

Read Full Post »

Fietsend van Gouda naar Haastrecht en weer terug. Met de zon naar morgen.. (en een schilderij van Dietske van Winkelhoff)

Dvanwinkelhoff_Doorgelicht_landschap

Een koele wind

vroeg mij te buigen

voor het water van

vergetelheid

de avondzon is

aan het sluiten

waar ooit de dauw

de ochtend sprak

 .

Het akkerland

schrijft in dunne

groene lijnen

verwonderend

een stil gedicht

volhardend

tussen berkenbast

en wilgentak

sijpelt als zilver

het gister -in

vlinderlicht licht,

,

,

 

 

Read Full Post »

Older Posts »