Statie -2-

 

 

Uit gebroken steen

zand, wanhoop en klei

klinkt een koud verwijt

je roept – terwijl ik stilte

wil – je zwijgt terwijl

ik vroom jouw zegen eis

,

Zie die ander – hij is

hetzelfde – ondoorgrondelijk

anders – onbekend

je luistert – terwijl ik doofheid

wil – je wekt terwijl

ik mij wanen wens

,

in onbevraagde zekerheid,

,

,

,