Verdronken adem

Woeste zee. Verdronken adem. (een gedicht herschreven) ….

Ik proefde het zout

op donkere lippen

een kus van vaarwel

en opgaande zon

afstand binnen hartbereik

de wind draait ergens

altijd weer om

 .

één van de golven

draagt nu zijn naam

de deinende dromen

-nooit meer gewekt

Ik voeg mijn zout toe

aan het zijne

-het is de zee

waarin wij wonen

.

de vlucht

wordt te duur betaald,

,

,

,

 

Een gedachte over “Verdronken adem

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.