Weeft een nest (psalmoïek 103)

Psalm 103 spreekt van de Ene, die mij kent. Die mij beter weet dan ik.
Die onze verhalen kent…. en toekomst wenst.

(Luister ook even naar Trijntje Oosterhuis onder het gedicht)

Handen_mozaiek_klein_WKalkman

In het geheugen geëtst

kleven woorden als klitten

aan alle deuren

alle weg

het boek van toen is dicht

maar lekt nog druppels pijn

op iedere dag

trekt zijn strepen

twijfel en tranen

op ieder vergezicht

.

moeders die amper moeders

vaders die amper vaders

konden zijn

vleugels die geen luchtstroom voelden

ouder worden zonder kind te zijn

.

toch smelt het stof

doorbreekt U de tijd in mij

waait het gruis van de boeken

weeft een nest

van gebroken en gebarsten twijgen

.

spreek mij vrij van het verleden U

die toekomst in mijn vleugels legt,

,

,


 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.