Opgetild en neergesmeten (psalmoïek 102)

De diepe pijn van de schrijver van Psalm 102 is tussen de regels door te snijden. Zijn vragen en overgave aan de Eeuwige ook…

Handen_mozaiek_klein_WKalkman

Ik zoek uw stem tussen ruïnes

brokstukken woorden van weleer

ik zoek mijzelf in koude kerkers

opgetild en neergesmeten

door wie mij nu de stilte steekt

ik snijd mij aan de vele splinters

en ben mijzelf een scherpe scherf

 .

van kleurig glas in loden ramen

dat verlicht de zon vertelt

verhaal van bloesem en van bloei

verschoven stenen die toch muren werden

ik zoek in barsten eenzaamheid

 .

Tranen doordrenken mijn vragen

mijn antwoorden deden verdriet

wij zijn elkaars kleren

maar dragen elkaar niet

. 

U schittert in de glinstering van mijn geheugen

van het licht dat kaatst op het natte mos

dat ligt op open boeken stenen tafelen

te zwaar voor mij, het goud vermorst

laat mij niet onder mijzelf bezwijken

laat ons verlangen elkaar bereiken!

op de toekomst rust uw oog,

,

,

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.