Mijn enig metgezel (psalmoïek 88)

Handen_mozaiek_klein_WKalkman

De duisterste psalm in…. Lees Psalm 88.  Toch klinkt in de verlatenheid een roep naar de Allerhoogste..

Hij legt zijn getekende hand

op mijn schokkende schouder

en luistert naar mijn zwijgen

Ik voel hem om mijn polsen,

knieën,  keel en enkels

hij spreekt de stilte

waarmee wij de kunst verstaan

een overkant te bereiken

Hij woelt en spreekt de aarde om

mijn lijf in spanning, angst en leven

en steeds verwijden de muren

mijn adem als door niets omgeven

Hij duwt mijn aarzeling voorbij

de elementen zijn begin en eind

De fonkeling in zijn ogen is mijn

enig kierend licht en boete

waarachter ik

verschrompel en verdwijn

.

en geen

andere ogen ontmoet

,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.