Opgedroogde druppels (psalmoïek 77)

“IK SCHREEUW HET UIT …… U leidde ….. ” Diepe emotie in psalm 77.  Geloof is herinnering en verwachting.

,

Ik tast in het duister dat licht heet

en hoor het zwijgen van een holle stem

Ik zie de horizon op mijn handen

Mijn dagen voegen geen herinnering

meer toe aan Hem

de Aanwezige is een foto

die pronkend staat in denken

en schittert op mijn kast

Het steen brokkelt verder af

slechts flarden op papier

en flashbacks van gelach

ik struikel

over wat niet meer lijkt te zijn

de Onveranderlijke veranderd?

mijn voeten glijden weg

en met hen ook het wij

,

Open weer de muur van water!

Uit zichtloosheid tot amper hopen

Wees de Eeuwige in ons heden

van horen zeggen naar zelf doorlopen

,

Open weer de muur van water!

Spetters, regenbogen in het rond

weer Uw voetstappen te zien en te weten

dat U vindt zoals U vond

,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.