Wij waren de stenen (psalmoïek 66)

Psalm 66 spreekt tusssen de lijnen over de coninue aanwezigheid van de Eeuwige. In de overwinning en in het verlies. “Maar God heeft gehoord”

.

Lot en keuze kleurden ons leven

wegen gewogen gelittekend hart

ontvlucht uit het donker

ging de zon steeds weer onder

stond de dood telkens op

doof, waar de huid verhardt

.

Wij waren de stenen

waarover men liep

rij aan rij kasseien

getatoeëerd gewezen venijn

steeds gedragen nu wandelen

gebaand ongekende wegen

genade gekregen

onverlaten te zijn

.

Kom zie de brug werd geslagen

doorkliefde zee van wanhoop en angst

gezet in aanvaarding

van schuld de bevrijding

staat de zon steeds weer op

luister, die luister ontvangt

 .

Kom zie de glans van het leven

verheugd hart dat zijn bedding vond

gedrenkt uit de droogte

geheven in hoogte

gezegend de God van nabij

Hij, van verleden en heden de grond

.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.