Pixels van het hoogtij (psalmoïek 63)

Psalm 63. David kon slechts prevelen uit herinnering….

.

Op de kast en onder stof

zo vaak belopen

is het de grond onder mijn zolen 

waar ik liep dat geef ik

Als het eb mij overstroomt

raap ik hem soms op

pixels van het hoogtij

waar de zeiler eindloos droomt

(geheugen in een ruimer sop)

van de wind die voortstuwt

maar ook rots verwaait tot stof                                  

waar ik miste dat geef ik

Waarheid

lichtgevoelig vastgenageld

 wat ik miste dat vind ik

De bladeren van mijn hart

gaan ruizen

en mijn wezen waait los

van het gewezen ogenblik

De onvergankelijkheid in het nu hervonden

 en wie ik ben die geef ik

.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.