Zelf kool te zijn (psalmoïek 58)

Psalm 58 voelt aan als gloeiend; spreekt woorden, waarin ik me zo weinig herken. Tot dat ik juíst mezelf erin herken.. doe ik recht? Beoordeel ik de ander eerlijk?  Genade heet: niet verdelgd worden.

,

Schrijnen de woorden schroeiplekken op het papier

as in mijn gedachten

roodgloeiend onder mijn voeten de weg

die ik dacht te gaan

Verkoolde resten neem ik voorzichtig in de hand

brokkelen

Heiligheid

vraagt te zijn

waar het mens-zijn zich zo licht aan brandt

raakt het ontvlambare

roept zelf kool te zijn, te verwarmen

recht te gaan

onherroepelijk het pad

tot stil staan

tot … Heer, heb erbarmen!

,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.