Vlucht tot wandel (psalmoïek 56)

Een psalm (56) tussen de uitersten van ’s mensen gevoel: angst, boosheid, veiligheid.  Het ritme van dag en nacht  en vertrouwen gedurende beide. Er is nog een hoop te leren…

Wat kan een mens mij aandoen?

bijna alles

het was avond geweest

en dag en zie

het was

en het deed zeer

Waarom mijn tranen

bewaren?

liever zie ik van de druppels

niet het meer

Wie kan mij

het licht aan doen?

die slechts met glans

mij door woord en daden draagt

mijn zwerven zag en ziet

U

In mijn angst slechts U

vlucht tot wandel

het was nacht geweest

en morgen en zie

het is

en het is goed

Waarom mijn hoop laten varen?

U dicht in mijn donker

vertrouwen vermoedt

.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.