Die at van mijn brood (psalmoïek 41)

Psalm 41 raakt me in twee strofes die zo herkenbaar zijn:  1) de mooie woorden die gesproken worden in het bijzijn van iemand en de woorden in zijn of haar afwezigheid en 2) een vriendschap die blijkbaar wendingen kan krijgen. De “heilige” boosheid van David voel ik niet zo aan… voor mij liggen er eerder vragen dan verwensingen. Het vertrouwen op God als bodem van dit alles, deel ik van harte! Laat ons opstaan en practice what we preach…

,

Die at van mijn brood

mijn leven deelde

een puzzelstuk in mijn hand

Die dronk uit mijn beker

geperste druiven smaakte

het gedeelde lot één richting

onomwonden verband

Die zat aan mijn tafel

naast vraagtekens en lach

en wij de jaloezieën open draaiden

om te wenden “Ree!”

en gingen overstag

.

Welk keerpunt gemist

verloor ik mijn reisgenoot

zuidwaarts gaand zag ik hem

in de noordpool van de dag

in het hart, uit gebroken oog

Toon mij de gekruiste wegen

en het woord dat vele malen

zwaarder woog

mijn puzzelstuk en metgezel

Zeven maal zeventig

en ik verloor de tel

,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.