Ze roepen

Nog even weer naar het “Atelier van IJzer“,  een verbeelding van de dijk van Zeeuws-Vlaanderen door Kees van de Ven.  Afgelopen zaterdagmiddag zat ik in de tuin in Gouda, toen hoog in de lucht , bijna onzichtbaar, maar zo hoorbaar meeuwen krijsden. En mijn gedachten gingen met hun meevliegen naar de dijken…

Ze roepen over zee

wekken verlangen naar de golven

Ze roepen over de noordwester

het wolkendek schuift voort

,

Zonlicht weerkaatst op hun vleugels

vloeiende manoeuvres trekken lijnen

zonder inkt

Ze roepen over glinsterende wateren

deinende herinnering die het hoort

,

Ze roepen over dijken

hun nooit een strobreed in de weg

Waar een hand aarde en water scheidde

slaapt een wereld ongestoord

,

Ze roepen over maan en eb en vloed

de ritmes van een leven zoeken

waar zilte baren het basalt beslaan

en ik mijn hart won en verloor

,

2 gedachtes over “Ze roepen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.