Van wie mijn vleugels zijn (psalmoïek 36)


Het lezen van Psalm 36 biedt diepten. De mens en zijn God, de mens en zijn hervonden waarde. De opgerichte mens die vliegend mag leven met zijn voeten op de aarde. En de richting: de ander…. Beschermende vleugels onder en boven je te weten, en ze ook zelf te zijn!

.

Lest de dorst naar licht

laaft verlangen met Uw woord

recht dat vleugellam ligt, verast

slagpennen ruimte in kiem gesmoord

Loop ik nu met duiven in de hand

veren dank voor opgeheven vlucht

Was het aan welvend engelenhaar

of feniks’ vlerken dat ik opgelucht

getrokken uit de nacht,

uit verkoolde brokken genas

de stilstand ben ontstegen

(het stof verwaaide

restjes dood  in wolkjes as)

en ik voor het offer de knieën boog

Wie mij vloog, van wie mijn vleugels zijn

Hoor, gebroken veren fluisteren in de wind!

Verlangen naar nabij

op thermieken van Uw stem

Verlangen naar de einder

op aarden voeten, wervelend Hem

,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.