Zolang ik zweeg (psalmoïek 32)

Een psalm met verrijkende diepgang en betekenis in de onderlinge relaties en met de Ene. Voor mij een scherpe verwoording, maar ruimtegevend. Met de voorgaande twee gedichten werkte ik naar deze toe.

Lees Psalm 32 en bedenk of je al woorden hebt gevonden of hebt gehoord. Lees deze psalmoïek en laat je ogen je niet misleiden bij de laatste regel!

,

Ziener van het ongehoorde
hoorder van het stil geheim
wat ik onaangeraakt wilde houden
betastte heel mijn wezen
kon voor de onuitsprekelijke
niet ongezegd, niet onbesproken zijn
Mijn hart vertoonde barsten
van wat ik in de spiegels
niet in de ogen wilde zien
van tijd en ingeslagen woorden
bladen met beklemming
verwarde wegen
waarop ik rusteloos de dagen liep
.
Ongezien maar
adembenemend gapend diep
de ravijnen
waarlangs ik zwijgend trek
niet in staat mij te verwoorden
(blik met blinde vlek?)
toen
En wij spraken.
En er was licht. Ik brak
de muur van stilte
van aangezicht tot aangezicht
waar woorden werden gegeven
aan het diep gevoel van schuld
werd bot weer ruggengraat
werd genade verademend onthuld
Schenker van het inzicht
wijzer van de onbegane weg
waar ruimte in de armen sluit
verblijdde heel mijn wezen
is voor de onuitsprekelijke
het erkennend woord de sleutel
vergeven en vergeven,
,

,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.