Gesmolten sporen

(sneeuw op de Voorwillens)

De wind blaast zijn schaduw
tegen de vertraagde wilgen
slow motion vlijt de hemel op de aarde
bedekt lijkt alles beloopbaar
grijs grauw tekent zich
aan weerszijden de sloot
trek ik door beschreven bladen wit
de sporen van mijn dagelijks pad
doorsnijd de reeds getrokken lijnen
(ingesleten patronen schijnen veilig
maar andermans paden glijden glad)
De nacht schuift de dag weer langzaam in
getrokken lijnen versmelten in ’t licht
Fluisterend blaast de schaduw
beschijnt mijn dagen, geschreven zin
waar zijn de gesmolten sporen op gericht?

Een gedachte over “Gesmolten sporen

  1. Mooi gedicht, Rob. Met een wijdsheid aan beleving. Grenservaringen, de gang/het spoor, licht/donker, richting… herkenbaar maar tegelijk zeer machtige thema’s om in woorden te vangen. Woorden die de verbinding met je lezer tot stand kunnen brengen. En dat lukt je hierin. Is mijn indruk…

    vriendelijke groet,
    Ronald

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.