Sluimert nog slaapt

Enige tijd geleden zag ik op een wonderlijk ontdekte blog van de Belgische fotograaf (Laurent Meyvaert)  een foto gemaakt met een Hasselblad. Super voer voor fotografen, maar ik werd gefascineerd door het beeld zelf: de lege stoel. En ik realiseerde me dat heel veel mensen moeten leven met een lege stoel erbij. Misschien wel lege stoelen. Soms voel je jezelf die lege stoel..

En werd er dus langzaam een gedicht geboren….

.

Sluimert noch slaapt
en de stoel blijft leeg
.
De snee in hart en arm
vraagteken in blik
waar verwachtingsvol
aan tafel werd geschoven
de borden het bestek
zijn vaste plek weer kreeg
.
Sluimert noch slaapt
en de stoel blijft leeg
.
Pijnlijk er niet zijn
over de tafel zoekt
mijn hand de ander
in jou is hij er niet
in hem mis ik nu jou
die in mijn sluimer
het verleden oversteeg?
.
Sluimert noch slaapt
en de stoel blijft leeg
.
Het vertrek het jouwe
het weggaan in mij gesneden
ga zitten, mijn vertrouwen
op je schreden en keer om
Omvat de vork de steel
chaos ordende mijn hoofd
toen je brak en zweeg
.
Sluimert, noch slaapt
en de stoel blijft leeg
.
Ik schuif de stoel aan
(Elia in jouw plaats?)
starend naar ontbrekende
ogen weet ik mijzelf gezien
is de hoop mijn hele maaltijd
drinken we samen de toekomst
terwijl ik de kruimels veeg
.
Sluimert nog slaapt
en de stoel blijft leeg,

,

,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.