OMHOOG! (psalmoïek 24)

Op Psalm 24 , die ooit mij bevestigde in het gaan werken in een ziekenhuis met poorten….  Zijn wij poort?

.

De vlag wappert op de wind van tijd
rimpelt herinnering als verwaaide rook
uit de schoorsteen van wat was
lost op in atmosferische actualiteit
van alles doordrenkende majesteit
Schrille Jazzy tonen  scheuren
hart en het gordijn van steen
de ziel verheft zich, zeilt
op de stormen draagkracht
boven vastklampende golven
dansend de kosmische ritmiek
Open de doofstomme deuren
voor degene met onbegrensd entree
OMHOOG! Eeuwige macht
torent boven onze grenzen
treedt binnen door  het oog
van onze naald
Voor de draad ermee!
God onder de mensen
OMHOOG! Focus schuift naar perspectief
Ongeëvenaard nadert
de einder het begin
verruimt betrokkenheid
de smalte van onze gang
Waar de alomtegenwoordige?
Wie was god zolang?
OMHOOG! We keken al te lang
naar onze centimeters grond
waarop
aloude scharnieren schuren
de prelude van present
de grondvesten van ons gaan
en omarmend opent de poort
binnen komt het fundament!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.