Ik
herken mijzelf amper
mijn stem een pijnlijk zwijgen
maar mijn stilte spreekt
Ik ben
deels verleden, spiegel tijd met jou
in wit gestopt in zwart gehuld
met angst dat de muur niet breekt
Ik ben er
maar je kan slechts zoeken
enkel schim waar ik ooit was
mijn hart vraagt jou nabij
Ik ben er nog
maar klein en onbeduidend
mijn ruimte met jouw afwezigheid gevuld
en slechts herinnering aan mijn zij
.
In waardering voor SIRE “Ikbenernog.nl” .Voor meer informatie klik op het krantenblaadje hiernaast.


Dit is toch echt wel een gave van jou! Een prachtig stukje tekstkunst vol gevoel en diepgang.